Сардинија е дом на една од најпознатите области на долговечност во светот, позната како „Сина зона“. Внатрешноста на островот особено се издвојува, каде што невообичаено голем број луѓе живееле до длабока старост, често со зачувана мобилност и релативно активен живот.

Она што привлекува внимание не е само бројот на години што живеат жителите, туку и начинот на кој живеат. Тие поминуваат многу време во движење, јадат едноставно, се потпираат на локална храна и остануваат поврзани со семејството и заедницата.

Секојдневниот живот често вклучува одење по ридест терен, работа во градината и други активности што природно го одржуваат телото активно.

Села заштитени од модерниот брз живот

Сардинија беше идентификувана како една од оригиналните „Сини зони“ во 1999 година, откако истражувањата покажаа невообичаено голем број стогодишници во одредени делови од островот.

Но, која е причината за нивната долговечност?

Според Џузепе Форнил, менаџер на локален хотел, не постои само една тајна. „Постојат неколку фактори“, објаснува тој, вклучувајќи порелаксиран начин на живот и помалку стрес.

Сардинската Сина зона не е цела Сардинија, туку главно планинскиот и рурален дел од централно-источниот остров, особено областите Ољастра и Барбаџа. Истражувањата првично издвоија 14 села, додека денес шест се најтемелно потврдени: Арзана, Баунеи, Сеуло, Талана, Урзулеи и Вилагранде Стрисаили.

Начин на живот кој е од корист за одржување на младоста

За разлика од крајбрежните делови на островот, кои денес се познати по туризмот, планинските области во внатрешноста долго време не беа лесно достапни за патниците. Стрмните предели, оддалечените села и ограничените сообраќајни врски го отежнуваа патувањето, а населението беше силно зависно од локалното земјоделство и сточарството.

Таа географска изолација значеше и помал контакт со големите градови и промените што влијаеја на остатокот од Европа. Со генерации, луѓето живееја во исти заедници, негуваа семејни врски и ги одржуваа традиционалните навики во храната и секојдневниот живот.

Оваа комбинација од изолација, физичка активност и социјална поврзаност често се наведува како една од причините зошто овој дел од Сардинија стана познат по својата исклучителна долговечност.

Исхраната главно се базира на зеленчук, мешунки, интегрални житарки и други традиционални јадења, додека месото и преработената храна се јадат во помали количини. Сепак, експертите предупредуваат дека долговечноста не може да се припише на една храна или „тајна“ - веројатно е резултат на комбинација од генетика, начин на живот, животна средина и социјални навики.