Ова убедливо е еден од најраспространетите возачки митови на нашите простори. Иако оваа логика имала смисла во времето на старите автомобили со карбуратори, кај сите модерни автомобили со електронско вбризгување гориво, возењето во лер има сосема спротивен ефект. Не само што трошите повеќе гориво, туку сериозно го прегревате и го оштетувате системот за сопирање.

Еве што навистина се случува под хаубата кога се спуштате по удолница во лер, а што кога ќе го оставите автомобилот во брзина.

Разбивање на митот: Зошто автомобилот во лер троши гориво, а во брзина нула литри?

За разлика од постарите возила, секој автомобил произведен во последните две или три децении има компјутер („ECU“) кој прецизно го контролира вбризгувањето гориво.

Кога возите во лер: Моторот е одвоен од тркалата. За да не се изгасне, компјутерот мора постојано да вбризгува одредено количество гориво за да ја одржува работата на моторот на околу 800 вртежи во минута. Во зависност од зафатнината на моторот, вашиот автомобил во лер троши меѓу 0,5 и 1,2 литри гориво на час.

Кога сопирате со моторот (автомобилот е во брзина, а ногата е тргната од педалата за гас): Тркалата преку менувачот продолжуваат да го вртат моторот. Компјутерот препознава дека педалата за гас е отпуштена, а вртежите се над границата за работа во лер. Во тој момент, компјутерскиот систем целосно го прекинува доводот на гориво во цилиндрите.

Големата вистина од патниот компјутер: Кога се спуштате по удолница во четврта или трета брзина без да притискате на гас, моменталната потрошувачка на екранот изнесува точно 0,0 литри на 100 километри. Моторот се врти благодарение на инерцијата и масата на самото возило, а не поради согорување бензин или дизел.

Опасност за сопирачките: Зошто возењето во лер е ризично?

Покрај тоа што непотребно трошите гориво додека се спуштате во лер, на тој начин целата тежина на автомобилот и силата на гравитацијата ги префрлате исклучиво на системот за сопирање.

Кога возилото не е во брзина, ја немате помошта од таканареченото моторно сопирање. За да одржувате безбедна брзина при спуштање, принудени сте да ја држите ногата на педалата за сопирачката.

Ова продолжено триење доведува до екстремно загревање на дисковите и плочките на сопирачките. Во најлош случај, течноста за сопирачките може да зоврие поради високата температура, што доведува до таканаречено „пропаѓање“ на сопирачката и целосно губење на способноста за запирање во клучен момент.

Од друга страна, кога ќе го оставите автомобилот во соодветен степен на пренос, компресијата во моторот природно го забавува возилото, па сопирачките ги користите само повремено за благо коригирање на брзината.

Златно правило за возење по удолница

За да ги зачувате и паричникот и сопирачките, придржувајте се до едноставното правило на искусните возачи:

Спуштајте се во истата брзина во која би се искачувале: Ако по таа нагорнина вашиот автомобил мора да се движи во трета брзина, тогаш и надолу спуштајте се во трета брзина.

Не плашете се од повисоки вртежи: Кога возите по удолница во брзина без гас, вртежите на моторот ќе се зголемат (на пример, на 2.500 или 3.000 вртежи). Тоа е сосема нормално и безбедно, бидејќи во цилиндрите нема согорување ниту зголемено абење.

Штедете ги плочките: Дозволете моторот да заврши 80% од работата околу забавувањето, а ножната сопирачка користете ја кратко и одлучно само кога е потребно.

Дали досега сте возеле по надолнина во лер или секогаш се потпирате на моторното сопирање? Какви се вашите искуства со потрошувачката?