Сепак, термометарот ниту овојпат не греши. Разликата е во тоа што температурата на воздухот не е единствениот фактор што одредува како нашето тело ја доживува топлината. Во овој текст зборуваме за субјективното чувство на температурата, врз кое влијаат влажноста на воздухот, ветерот и сончевото зрачење.

Нашето тело, меѓу другото, се разладува со потење. Потта испарува од кожата и на тој начин му помага на телото да се олади. Меѓутоа, колку што воздухот е повлажен, толку потешко испарува потта, која подолго се задржува на кожата, а телото потешко се разладува. Поради тоа имаме впечаток дека е потопло отколку што покажува термометарот.

Доколку има ветер, при високи температури чувството е попријатно отколку кога времето е мирно. Ветерот може да го олесни разладувањето на телото, додека директното сончево зрачење дополнително го загрева и прави на сонце да ни биде значително потопло отколку во сенка. Затоа истата температура на воздухот не мора секогаш да ја чувствуваме на ист начин.

Освен метеоролошките фактори, врз тоа како ја чувствуваме топлината можат да влијаат и облеката што ја носиме и активностите што ги извршуваме.

Кога зборуваме за субјективното доживување на температурата, можеме да наидеме и на поимот индекс на топлина или топлинско оптоварување. Тој покажува како одредена комбинација од температура и влажност може да влијае врз човечкиот организам, земајќи ги предвид само температурата и релативната влажност на воздухот.

Разликата меѓу субјективното чувство на температурата и индексот на топлина

Субјективното доживување на температурата претставува целокупен впечаток на нашиот организам за тоа колку е топло. Зависи од фактори врз кои не можеме да влијаеме, како влажноста и ветерот, но и од оние врз кои можеме да влијаеме, како облеката и изложеноста на сончево зрачење. Субјективното чувство на температурата се менува во зависност од тоа дали се наоѓаме на сонце или во сенка и важи и во лето и во зима.

Индексот на топлинско оптоварување се пресметува според формула која ги зема предвид само надворешните фактори, односно температурата и влажноста на воздухот, без изложеност на директно сончево зрачење. Со други зборови, индексот на топлинско оптоварување се пресметува за услови во сенка и само за потоплата половина од годината.

Како изгледа ова во реалноста?

При температура на воздухот од 30 Целзиусови степени и релативна влажност од 20 проценти, би имале чувство како температурата да е 29 степени. Сепак, ако при 30 степени влажноста на воздухот изнесува 80 проценти, чувството би било како температурата да достигнува дури 38 степени. При иста температура и дополнително зголемување на влажноста, чувството би можело да порасне до 40 или повеќе степени.

Како што можеме да видиме, влажноста, ветерот и сончевото зрачење можат да создадат голема разлика меѓу она што го покажува термометарот и она што го чувствува нашето тело. Затоа, следниот пат кога ќе измерите 35 степени, имајте предвид дека бројката на термометарот не е единственото мерило за тоа колку топло навистина ќе ви биде.