Пронајден е речиси веднаш по падот, а бидејќи завршил во внатрешноста на куќата, не бил изложен на дожд ниту во контакт со почвата, со што била избегната контаминација со земски материи. Благодарение на тоа, неговата хемиска структура останала зачувана речиси во првобитната состојба, пренесува „Science Alert“.

Научниците сега откриле докази дека низ матичниот астероид на овој метеорит некогаш течеле исклучително солени раствори, кои поттикнале сложени хемиски процеси и зад себе оставиле необични минерали и богат состав од органски соединенија.

Ова откритие укажува дека џебовите со солена вода во примитивните астероиди биле хемиски многу поактивни отколку што претходно се претпоставувало. Ваквите услови можеби придонеле за создавање на одредени состојки неопходни за развојот на животот, кои подоцна стигнале до младата Земја.

„Форензичката анализа на фрагментите покажа дека тие содржат зачувани делови од површината на мал примитивен астероид, каде што биле изложени на исклучително солени течности. Таков процес досега не бил познат кај овој вид протопланетарни тела“, изјавил астрономот Питер Џенискeнс од Институтот SETI и Истражувачкиот центар „Ејмс“ на НАСА.

„Станува збор за најчистите метеорити од типот CM1/2“

Метеоритите го чуваат минералниот и хемискиот запис од делови на Сончевиот систем. Меѓутоа, од десетиците илјади досега пронајдени метеорити, повеќето биле откриени долго по нивниот пад на Земјата, па со текот на времето претрпеле значителни промени под влијание на околината.

Хилсборо е редок пример на метеорит кој паднал среде бел ден над густо населено подрачје. Неговото спектакуларно влегување во атмосферата веројатно го виделе милиони луѓе, а го снимиле бројни камери – од домашни системи за видеонадзор до специјализирани мрежи за следење метеори.

При минувањето низ атмосферата, метеоритот се распаднал на повеќе делови. До такви распаѓања доаѓа кога воздухот навлегува во микроскопските пукнатини и пори на карпата, зголемувајќи го внатрешниот притисок сè додека телото не се распадне.

Фрагментите паднале на подрачјето од Стејтен Ајленд до Њу Џерси, но бил пронајден само еден дел – оној што го пробил покривот на куќата во Хилсборо.

Сопственичката на куќата ги собрала деловите од метеоритот користејќи ракавици и алуминиумска фолија, а потоа ги ставила во стаклени садови.

„Благодарение на брзата реакција на сопственичката, ова се најчистите метеорити од типот CM1/2 што ги познаваме“, рекол Џенискeнс.

Многу редок вид метеорит

Пресметките на неговата патека покажале дека метеоритот потекнува од астероидниот појас меѓу Марс и Јупитер.

Анализата на минералите покажала дека неговото матично тело припаѓа на истата група астероиди богати со јаглерод од која потекнуваат метеоритите од класата CM, наречени според метеоритот Мигеи, кој паднал на територијата на денешна Украина во 1889 година.

Ваквите метеорити се исклучително ретки и се смета дека чуваат дел од најстарите материјали создадени во раниот Сончев систем, додека тој сè уште бил во процес на формирање.

Едно од најинтересните откритија е дека Хилсборо зачувал инклузии богати со соли, кои најверојатно настанале во близина на површината на неговиот матичен астероид.

Во исто време, други минерали укажуваат дека метеоритот во минатото поминал низ процес на водена алтерација, односно дека во далечната историја врз него влијаела течна вода.

Сето ова укажува дека матичниот астероид некогаш содржел исклучително солени раствори – дури посолени од денешните океани на Земјата.

Се чини дека токму овие солени раствори овозможиле создавање на голем број органски соединенија, вклучувајќи и бројни аминокиселини – молекули кои се сметаат за клучни за настанокот на животот.

Хилсборо на научниците им нуди драгоцен увид во условите во кои можеле да се создадат ваквите аминокиселини.

Дали метеоритите го донеле животот на Земјата?

Веќе било познато дека аминокиселините можат да настанат во внатрешноста на астероидите и да се зачуваат во метеорити кои подоцна паѓаат на Земјата.

Ова досега е најубедливиот доказ дека примитивните астероиди содржеле џебови со исклучително солена вода, во кои можела да се одвива сложена хемија. Тоа дополнително ја поддржува теоријата дека токму метеоритите на младата Земја можеби ѝ донеле дел од состојките неопходни за создавање на животот.

Сепак, истражувачите предупредуваат дека постои и друго можно објаснување. Органските соединенија пронајдени во солените раствори можеби се остатоци од хемиски процеси предизвикани од поранешни судири на астероиди.

Без нови вселенски мисии ќе биде тешко да се дознае повеќе за потеклото на метеоритот, неговата историја и местото што го зазема во семејството на метеорити од класата CM.

Сепак, она што веќе е откриено дополнително ја надополнува сликата за раниот Сончев систем како многу подинамична средина отколку што некогаш се верувало – место каде што водата, минералите и органската хемија се мешале дури и во внатрешноста на мали астероиди, милијарди години пред на Земјата да се појави живот.