Покрај тоа, за некои луѓе тренингот, секојдневната активност и постојаната грижа за кучето можат да бидат повеќе извор на стрес отколку задоволство. Тренерот за кучиња Сем предупредува дека некои луѓе, и покрај добрите намери, поради својот карактер едноставно не се создадени за живот со куче, пишува „Express.co.uk“. „Секојдневно среќавам многу луѓе кои не треба да имаат куче. Ако ве навредува тоа што ќе го кажам, тогаш веројатно не сте личност за куче“, изјави тој.

„Мама и тато“

Тренерот најпрво упатува предупредување до луѓето кои се однесуваат кон кучето како кон мало дете. „Одбиваат да прифатат дека кучето е – куче. Миленикот им служи за да пополни нездрава потреба за внимание и друштво, а при тоа го занемаруваат она што на кучето природно му е потребно. Таквите луѓе премногу ги разгалуваат своите кучиња“, објасни тој.

Тој додава дека сопствениците од типот „мама и тато“ често ја занемаруваат дресурата. Не прифаќаат дека на кучето му се потребни јасни правила, структура и водство. Без тоа, кучето потешко учи команди, почитува правила и ги коригира проблемите во однесувањето.

„Мрзливец“

Личност која постојано одложува обврски не наоѓа ниту задоволство ниту смисла во тренингот на куче. Поради таквиот пристап најчесто страда самото куче. „Ако некој нема волја за дресура и основна грижа за кучето, не треба да го има. Секогаш постои нешто поважно од миленикот. Се прескокнуваат оброци, домот е во неред, а чистењето постојано се одложува“, вели тој. Според него, на ваквите сопственици би им помогнала работа со тренер за кучиња, кој би можел да ги мотивира и нив и кучето.

„Невнимателен сопственик“

„Невнимателниот сопственик не внимава доволно на кучето. Некои го пуштаат кучето слободно да лута по улиците, не водат сметка за вакцинацијата, дозволуваат деца и возрасни да го провоцираат кучето сè додека не реагира агресивно, не го држат под контрола опасно агресивното куче или не го штитат од опасности“, објасни тој. Во многу земји занемарувањето на животни е кривично дело за кое се предвидени високи парични казни, а понекогаш и затвор.

„Скржавец“

Уште еден тип на личност која не е за куче е скржавец – некој што има пари, но не сака соодветно да вложи во миленикот. Сем вели: „Таквите секогаш ја бараат најевтината опција кога станува збор за грижата за кучето. За нив штедењето не значи да го добијат најдоброто за своите пари, туку да најдат изговор да не потрошат речиси ништо на кучето.“

„Собирач“

Некои луѓе избираат куче исклучиво според тоа што е модерно, престижно или визуелно привлечно, односно „преслатко“, што тренерот остро го критикува. „Собирачот зема куче од корист“, објаснува Сем. „Тоа вклучува и личност која зема куче за да привлече други луѓе, а не затоа што навистина сака кучешко друштво во својот живот. На таквите луѓе им недостига сочувство кон кучињата и многу е веројатно дека едно куче ќе ’го отфрлат‘ за да земат друго“, заклучи тој.