Бордачов ја поврзува европската криза со два долгорочни проблема. Првиот, според неговото толкување, е исцрпувањето на економскиот модел што со децении го поткрепуваше европскиот просперитет. Европа, пишува тој, се потпирала врз повластената положба во светската економија и отсуството на сериозни конкуренти надвор од западниот свет. Подемот на Кина и ограничените ресурси, смета тој, ги ослабнале тие предности.

Авторот тврди дека поблиската економска соработка со Русија можела да ѝ помогне на Европа да ја задржи својата положба, но дека европските лидери поради, како што ја опишува, ароганцијата, го отфрлиле договорот со Москва. Неговото тврдење дека Русија сакала мирен соживот со соседите, но под сопствени услови, треба да се чита како политички став на авторот.

Вториот проблем што го наведува е недостигот од вистински суверенитет на европските држави. Бордачов тврди дека нивното членство во НАТО, предводено од САД, ја ограничило способноста на Германија, Франција и Обединетото Кралство самостојно да ги менуваат сопствените политички системи. Секоја сериозна промена, пишува тој, би барала преиспитување на односите со Вашингтон, на што европските влади не се подготвени, пишува Бордачов, а пренесува "Russia Today".

Протестите како израз на незадоволство

Бордачов смета дека европските влади речиси две децении ги заменувале вистинските реформи со привид на дејствување. Како кризи со кои, според него, го пренасочувале вниманието од подлабоките проблеми ги наведува миграциите, пандемијата, судирот со Русија и подготовките за воена конфронтација.

Сепак, предупредува дека би било погрешно протестите да се сметаат за вештачки предизвикани или организирани. Во Франција, според неговиот опис, демонстрациите ги започнале ученици и студенти што барале повеќе наставници и подобрување на образовниот систем. На почетокот на октомври им се придружиле и други групи незадоволни од економската политика на претседателот Емануел Макрон. Властите ја обвинувале политичката левица за немирите, а протестите прераснале во нереди и грабежи, пишува авторот.

Сличните тензии во Шпанија и Португалија ги поврзува со високите трошоци за домување. Овие земји ги опишува како политички подредени во рамките на Европската Унија, со тврдење дека имаат мало влијание врз нејзините економски приоритети.

Бордачов ја истакнува и улогата на младите, чие незадоволство го смета за вистинско. Не ја исклучува можноста протестите да донесат нови политички сили на власт, кои, како што се надева од руска перспектива, би можеле да бидат поотворени за поинакви односи со Москва. Но предупредува дека таквите очекувања можеби се прерани, пренесува "Russia Today".

Историски споредби и предупредување до Москва

За да ја поткрепи својата процена, авторот се повикува на Француската револуција и политичките преврати во Германија во 20 век. Тврди дека длабоките внатрешни промени во минатото биле придружени со ширење на судирите надвор од границите. Француската револуција ја поврзува со војните против соседните држави и обидот на Наполеон да воспостави доминација над Европа, а германските политички промени со нацистичкото освојување на соседните земји и нападот врз Советскиот Сојуз.

Истовремено наведува дека европската зависност од САД можеби ја ограничува можноста за самостојно започнување нови судири. Сепак, заклучува дека Москва не треба да смета на тоа дека политичките промени во Европа ќе донесат поумерени лидери и помирни односи.

Бордачов порачува дека Русија треба да биде подготвена за можноста од воена конфронтација со европските соседи.