Постојат личности чиј јавен живот изгледа како блескава фасада зад која секогаш се крие нешто што не се изнесува на виделина. Милиони Германци поранешната канцеларка Ангела Меркел од милост ја нарекуваа „Мути“, што всушност значи „мама“.
Со текот на годините, таа станала вистински симбол на стабилност и грижа за целата нација, иако самата никогаш немала свои биолошки деца.
Зошто е тоа така и што точно се крие зад овој факт се прашања на кои многумина барале одговор, надвор од гласните тврдења и шпекулации.

Ангела Меркел ја водела Германија од 2005 до 2021 година, а за тоа време нејзината личност стана обвиена со легенди. Народот се навикнал во неа да гледа сигурна потпора, но зад затворени врати оваа приказна има сосема поинаква страна.
Оваа жена нема свои биолошки деца, но затоа има посиноци, односно возрасните синови на нејзиниот втор сопруг, хемичарот Јоахим Зауер. Во очите на јавноста стана симболична мајка на целата земја, меѓутоа, самата никогаш не го искусила биолошкото мајчинство, а причините за тоа, воопшто не се поврзани со нејзината кариера или со неподготвеноста да има потомство.

Гласините за причините поради кои нема деца кружеле долго време, но немало официјална потврда сè додека во биографските материјали не се појавил медицински податок кој објаснува многу нешта. Имено, на само 23-годишна возраст, младата Ангела од лекарите наводно дознала за прилично поразителна дијагноза – стерилитет.
Тоа воопшто не бил нејзин свесен избор во корист на слободата или кариерата, туку сурова пресуда на природата со која со години одбивала да се помири. Поминала низ бројни терапии, се обраќала до најдобрите клиники, но тогашната медицина се покажала како целосно немоќна.
Разводот што променил сè и теориите за одмазда
Нејзиниот прв брак со Улрих Меркел траел неколку години и на крајот завршил со разделба. Се смета дека токму немањето деца целосно го уништило нивниот брак. Нејзиниот тогашен сопруг, за разлика од неа, прилично лесно ја поднел разделбата, а се зборувало дека воопшто не жалел што се разделиле.
Ангела, од друга страна, исклучително тешко го поднела разводот. За неа тоа не било само разделба од саканиот маж, туку и целосно рушење на сите надежи за создавање вистинско семејство.

Според сеќавањата на нејзините современици, токму оваа длабока лична траума засекогаш го обликувала нејзиниот надалеку познат и неверојатно цврст карактер.
Околу оваа интимна приказна долго време кружеле разни озборувања, па така се тврдело дека нејзиниот поранешен сопруг повторно се оженил, но дека и неговата втора сопруга не можела да забремени по природен пат.
Наводно, парот тогаш се одлучил за сурогат-мајка, а кога Ангела дознала за тоа, била исклучително бесна.
Во медиумите нашироко се пишувало дека токму поради лична навреда, таа подоцна успеала да издејствува усвојување на најстрогиот закон за забрана на сурогат-мајчинството во германскиот парламент. Сите зборувале дека тоа била нејзината сурова одмазда, но да ја одвоиме вистината од шпекулациите.

*сегашниот сопруг на Меркел
Вистинската вистина
Официјалната верзија на настаните изгледа прилично поинаку, бидејќи забраната за сурогат-мајчинство во Германија навистина постои, а лекар кој ќе се согласи да спроведе таква постапка ризикува казна затвор до три години.
Сепак, самата канцеларка не била главниот иницијатор на оваа забрана, иако јасно и гласно го поддржувала предлогот. Парламентот на таа земја уште во 1991 година донел јасна одлука, а во документот било наведено дека ваквата постапка целосно им противречи на интересите на идното дете.

Според мислењето на германските законодавци, меѓу бебето и жената што го носи во утробата се создаваат длабоки психолошки врски, а прекинувањето на тие врски веднаш по раѓањето е исклучително сурово за двете страни.
Покрај тоа, не треба да се заборави ниту нејзината политичка припадност на Христијанско-демократската унија.
Реториката на оваа партија отсекогаш се потпирала на религиозните вредности според кои животот започнува со самото зачнување, па затоа какви било неприродни манипулации со ембрионот долго време се сметале за неприфатливи. Поради сето тоа, ваквата официјална забрана претставувала само логичен чекор за една конзервативна држава.

Личната трагедија на една жена едноставно временски се совпаднала со општоевропските тенденции. Поврзувањето на нејзината борба да има потомство со донесувањето строги политички одлуки е премногу смело поедноставување, бидејќи реалноста, како и секогаш е значително потажна и поедноставна: таа била целосно подготвена да стане мајка, но природата сепак одлучила поинаку.















