„The Social Reckoning“ пристигнува во момент кога „Meta“ повторно се обидува да го прошири своето присуство во животите на корисниците. Филмот ја враќа приказната за тоа што знаел „Facebook“ за последиците од своите производи и колку компанијата била подготвена да направи кога интересите на корисниците би се судриле со растот и ангажираноста.
Филмот не е класично продолжение на „The Social Network“, иако насловот и маркетингот лесно би можеле да наведат на тој заклучок. Наместо тоа, приказната ја следи истрагата на новинарите на „Wall Street Journal“ која доведе до серијата текстови „The Facebook Files“, објавена во 2021 година.
Тие текстови отворија сериозни прашања за начинот на кој „Facebook“ ги води своите платформи. Меѓу најважните откритија беше сознанието дека компанијата имала податоци за тоа како „Instagram“ влијае врз менталното здравје на тинејџерките, додека нејзините системи истовремено можеле да го поттикнуваат ширењето екстремистичка содржина.
„The Social Reckoning“ ја претвора таа приказна во драма за новинарството, укажувачите и компанијата која во еден момент морала да избира меѓу она за што знае дека е проблем и она што би можело да го загрози нејзиниот раст.
Филмот го следи новинарот Џеф Хоровиц, кого го игра Џереми Ален Вајт. Тој нема големо искуство во светот на технологијата, но се обидува да открие што навистина се случува во „Facebook“.
Патот го води до Френсис Хауген, која ја игра Мики Медисон. Хауген работела во тимот на „Facebook“ за граѓански интегритет и во текот на својата работа почнала да се сомнева во начинот на кој компанијата носи одлуки.
Еден од клучните моменти во нејзината приказна бил кога сфатила дека „Facebook“ со своите системи помогнал нејзиниот некогаш прогресивен пријател да стане приврзаник на идеологијата на белата надмоќ. Хауген верувала во идејата дека технологијата може да ги поврзува луѓето, но почнала да ја губи вербата кога ангажираноста на корисниците станала поважна од последиците што ги создава таквиот пристап.
Документите што подоцна им ги предала на новинарите станале основа за „The Facebook Files“. Хауген во 2021 година сведочела и пред американскиот Конгрес, каде што предупредила дека одлуките на „Facebook“ ги загрозуваат децата, јавната безбедност, приватноста и демократијата.
Филмот особено нагласува еден детаљ што можеби најдобро го објаснува проблемот. Тимот на Хауген работел на начини драстично да се намали количеството дезинформации на „Facebook“, но нивниот предлог можел да доведе до пад на ангажираноста на корисниците.
Марк Закерберг, кого сега го игра Џереми Стронг, според филмот немал многу дилеми. Анализата била отфрлена поради релативно малиот пад на ангажираноста што би го предизвикала нејзината примена.
Токму тој момент ја претставува суштината на целата приказна. Проблемот не е во тоа што „Facebook“ не знаел што се случува, туку во прашањето што компанијата била подготвена да направи со она што го знаела.
„The Social Reckoning“ се движи меѓу почетокот на истрагата на „Wall Street Journal“ и 2021 година, кога Закерберг повторно се подготвува за сослушување пред Конгресот. Неговата верзија од „The Social Network“, младиот основач опседнат со тоа да биде прифатен, тука веќе е сосема поинаква.
Филмот го прикажува како човек кој се држи до принципот на апсолутна слобода на говорот и одбива директно да се соочи со последиците од одлуките што ги носи неговата компанија.
Приказната завршува со настаните околу нападот на Капитол на 6 јануари 2021 година и одлуката да му се забранат профилите на Трамп на „Facebook“. „Meta“ подоцна плати 25 милиони долари за да го реши судскиот спор во врска со таа забрана.
„The Social Reckoning“ веројатно нема да го има истото културно влијание како „The Social Network“. Првиот филм го долови моментот кога „Facebook“ и сличните компании сè уште изгледаа како возбудлива нова граница на технологијата, а нивните основачи како рок-ѕвезди на Силициумската долина.
Овој филм доаѓа од сосема поинакво време. „Facebook“ повеќе не е нова социјална мрежа, а „Meta“ денес се обидува да ги прошири своите производи на вештачката интелигенција и уредите што треба да бидат уште поприсутни во секојдневниот живот.
Поради тоа, приказната за „The Facebook Files“ повторно е особено релевантна. Ако компанијата сака корисниците да ѝ дадат пристап до сè поголемо количество свои податоци, прашањето на доверба станува многу поважно од тоа колку е интересен новиот производ.
Токму тука „The Social Reckoning“ ја има најголемата вредност. Не затоа што ќе го промени начинот на кој гледаме на „Meta“, туку затоа што потсетува на она што веќе е документирано за нејзиното работење.
А кога покрај тоа ќе се појават нови AI-производи како „Meta Muse“, кои треба да бидат уште подлабоко поврзани со нашиот секојдневен живот, старото прашање повторно станува актуелно: колку податоци навистина сакаме да ѝ дадеме на компанија на која веќе толку пати сме морале да ѝ го поставуваме истото прашање?
