За само две недели, мини-серијата „The Witness“, британска крими-драма базирана на трагичните вистински настани од 1992 година, е на врвот на листата на најгледани серии на „Netflix“.
Серијата е за убиството на младата мајка Рејчел Никел на лондонскиот Вимблдон Комон, но наместо класичниот фокус на убиецот, приказната е раскажана од гледна точка на нејзиниот партнер Андре Ханскомб и нивниот син Алекс, кој во тоа време имал само две години и бил единствениот сведок на нејзиното убиство.
Серијата следи татко и син кои се справуваат со незамислива траума и загуба додека се обидуваат да ги обноват своите животи. Го прикажува агресивниот притисок од медиумите што го следеле семејството каде и да оделе, поради што на крајот морале да избегаат од Велика Британија.
Заплетот се осврнува на очајната полициска истрага во 1990-тите, која, поради низа грешки и контроверзна полициска стапица, го обвини погрешниот човек (Колин Стаг), додека вистинскиот убиец (Роберт Напер) остана на слобода.
Приказната скока од раните 90-ти до раните 2000-ти, кога, благодарение на напредокот во технологијата за анализа на ДНК, случајот е повторно отворен, давајќи им на таткото и синот шанса за некаков вид правда.
Серијата е создадена врз основа на мемоарите на самиот Алекс Ханскомб наречени „Letting Go“, а тој и неговиот син Алекс учествувале во снимањето како консултанти за да ја направат приказната што е можно поавтентична.
Оценките за мини-серијата се исклучително позитивни (има висок 100 процент на „Rotten Tomatoes“ од критичарите), а првенствено е пофалена за успешно избегнување на типичните стапици на жанрот вистински криминал. Наместо сензационализам, серијата е опишана како длабока, достоинствена и исклучително емотивна драма.
Критичарите во огромно мнозинство ја пофалија одлуката фокусот да се префрли од убиецот или полицијата кон преживеаните. Портретот на таткото Андре (Џордан Болгер) и синот Алекс (Макс Финчам) е опишан како „гол, искрен и болно реалистичен“ во прикажувањето на тоа што значи да се живее со незамислива траума.
