Сенка беше во брак со пејачот Зафир Хаџиманов, кој почина во 2021 година, а нивната љубовна приказна беше како бајка.
Филмскиот актер, пејач и композитор Зафир Хаџиманов почина како последица на коронавирусот на 77-годишна возраст. Ќе биде запаметен како еден од најважните уметници на поранешна Југославија, а заедно со неговата сопруга Сенка Велетанлиќ, еден од најубавиte и најдолговечни парови.
Зафир и Сенка отсекогаш привлекувале внимание со својата љубов. Тие творea и настапуваa заедно. Според него, се заљубиле во Грузија, во Тбилиси.
„Се бакнавме за првпат на Слободниот Рид над градот. Беше прекрасна и пееше како од сон. Штотуку се разведе од пејачот Тихомир Петровиќ. Тиха и јас останавме пријатели до крајот на неговиот живот. Често седевме во Камената сала на Радио Белград и разговаравме за сè. Се договаравме на многу општествени дискусии. Моите, морам да признаам, беа малку изненадени. Мислеа дека сум популарен кај женскиот пол и дека ќе завршам со некоја помлада, дека ќе бидам „џек“. Веќе ми договориле брак со многу популарна идна пејачка. Но, кога ќе одлучам нешто - јас одлучувам“, изјавил пејачот своевремено.
„Љубов постоеше и пред Сенка, секако. Јас бев развиен, кревав тегови, а кога скокнав „ластовичка“ во морето, најмалку пет девојки го следеа Џефи, како што ме викаа. Се забавував со убава богата жена од Словенија, потоа со Италијанка чиј татко беше директор на најголемата италијанска банка и која ми даде гарсониера во неговата огромна вила во Торино. Живеев како гроф. Но, чувствував голема љубов само кон сопругата.
Бев во војска кога Сенка се породи во Панчево. Немав дури ни дозвола. Но, седнав во автомобилот и стигнав во Панчево без дозвола. Прво го видов Васил. Тој ме погледна, се закака и заспа. Сенка беше убава како што беше напишано, бидејќи се породи со царски рез. Насмеана, среќна. Мислам дека ја видов толку среќна тогаш и вториот пат кога ја видовме фотографијата од нашата внука Марта на ултразвукот“, изјавил тој за српски „Курир“.
По раѓањето на Васил, тој ја напиша песната „Мојата пченица“.
„Кога ја помирисав како бебе, по бањање, мирисаше на свежо печен леб. И ми текнува дека житото е најважниот производ во животот. Исто така, многу сум среќен што нишката на музикалноста се пренесува низ генерациите на моето семејство. Голема радост е кога имате син кој е прогласен за најдобар џез пијанист во светот, а потоа доаѓа внука која на 17 години сама оди во театарот Теразије и победува 50 од нив на аудицијата за улога во претставата „Фантомот од операта“. Марта моментално студира соло пеење во Германија, во Манхајм, ќе ја добие нивната целосна стипендија. Има неверојатен глас, колоратурен сопран. Прекрасна е и многу уникатна. Не се откажува од она што го замислувала и мисли дека тоа е добро“.
