Сепак, такво место постои и се наоѓа на крајниот североисток на Русија.

Сè е многу покомплицирано

Селото се вика Уелен, име кое често се преведува како „црна земја“. За луѓето што живеат таму, секојдневието не е романтична приказна за изолација, туку постојана борба со природата, оддалеченоста и суровите услови за живот.

Уелен се наоѓа во Чукотка, поточно на тесен појас од чакал покрај Беринговиот Теснец. Во негова близина се наоѓа и ’ртот Дежњов, најисточната точка на Евроазија.

Иако изгледа како „место надвор од времето“, Уелен не е напуштен. Денес таму живеат околу 600 жители. Селото има училиште, пошта, продавница и метеоролошка станица. Сепак, сè што во повеќето места се смета за вообичаено, тука е значително покомплицирано.

До Уелен не може да се стигне по класични патишта. Луѓето и стоката пристигнуваат по воздушен пат, најчесто со хеликоптер кој ги поврзува населбите во регионот на Чукотка, или со авион доколку временските услови го дозволуваат тоа.

Токму поради ова, автомобилите имаат многу мала практична вредност, иако ги има. И здравствената заштита е прилично ограничена, пренесува „Dnevno.hr“.

Снабдувањето со храна е вистински предизвик

Интернет има, но е исклучително бавен. Жителите го споредуваат со интернет-конекциите што се користеа во големите градови кон крајот на деведесеттите години. Гледањето видеа е речиси невозможно, а преземањето поголеми датотеки може да трае со часови.

Еден од најголемите предизвици на животот во Уелен е снабдувањето со храна. Намирниците од оддалечените делови на Русија пристигнуваат ретко, а дел од стоката се доставува само еднаш годишно. По воздушен пат се транспортира сè – од житарици до конзервирана храна.

Храната што лесно се расипува мора да биде замрзната и внимателно распределена за целата година. Поради тоа, свежото овошје и зеленчук се вистинска реткост во ова село. Сирење, домати и слични производи можат да си дозволат само жителите со подлабок џеб.

Животот во Уелен дополнително го отежнува суровата клима. Дури и во јули, кој се смета за најтопол месец, може да падне снег или да се појави мраз. Во зима температурите без проблем се спуштаат до-20°C.

Снежните бури се честа појава, а видливоста за време на невреме понекогаш паѓа на само еден метар.

Живот поврзан со морето и природата

Главните дејности на жителите на Уелен се поврзани со морето и природата. Локалното население се занимава со риболов и лов на морски цицачи.

Иако во околината се пронајдени наоѓалишта на злато, не се врши експлоатација. Вистинското богатство на овој крај не се минералите, туку природата и традицијата. Подрачјето околу Уелен е дел од Националниот парк Берингија.

Уметност изработена од заби и коски

Ова село е особено познато по мајсторите кои изработуваат предмети од заби и коски од моржови.

Во 1931 година во Уелен била отворена позната работилница за резбање коски, а нејзин прв раководител бил уметникот Вуквуктагин.

Меѓу најпознатите мајстори бил Хухутан, кој почнал да се занимава со резбарство откако ја изгубил ногата за време на лов.

Интересно е што дури во триесеттите години од минатиот век и жените почнале да се занимаваат со овој занает. Пред тоа, резбарењето коски се сметало исклучиво за машка работа.

Денес во работилниците се изработуваат најразлични предмети – од шаховски фигури и брошеви до украсни кутии.

Уелен останува едно од најизолираните населени места во светот, каде што животот е далеку потежок отколку во модерните градови, но каде што традицијата, природата и човечката издржливост сè уште успешно му пркосат на времето.