Кога тимот ја анализирал косата на 60 пациенти со Паркинсонова болест и ги споредил резултатите со оние од здрави контролни лица на соодветна возраст, открил значајна разлика, пренесе РТС.

Според трудот од прелиминарното истражување, примероците од коса кај пациентите со Паркинсонова болест покажале значително пониски нивоа на железо и бакар, заедно со повисоки нивоа на манган и арсен.

Авторите на студијата, предводени од биологот Минг Ли од Универзитетот Хебеј, сметаат дека нивното откритие има „висок дијагностички потенцијал за Паркинсонова болест“.

Неинвазивен, но сигурен начин за дијагностицирање на Паркинсоновата болест досега се покажал како предизвик. Некои неодамна објавени биомаркери од крвта делуваат ветувачки, но човечката коса е единствен материјал за нова метода со карактеристики што крвта ги нема.

Познато е дека нашата коса акумулира тешки метали од нашата исхрана или од околината и за разлика од плунката, потта, крвта, урината или изметот, може да носи подолг историски запис за нашето здравје.

Вистинската причина за Паркинсоновата болест сè уште е мистерија, но претходни студии ја поврзале оваа болест со нарушена цревна микрофлора и нездрава исхрана, како што е онаа богата со ултрапреработена храна. Доказите исто така укажуваат дека оваа невродегенеративна болест е тесно поврзана со загадувачи од животната средина, како што се пестицидите.

Во понатамошни експерименти што вклучувале модели на глувци, Ли и неговите колеги исто така пронашле пониски нивоа на железо во косата, а оваа промена била тесно поврзана со дисфункција во цревата.

Цревната бариера кај глувците со Паркинсонова болест изгледала оштетена. Нивните гени вклучени во апсорпцијата на железо биле намалени, а покажале зголемена активност на гените поврзани со микробното искористување на железото, што веројатно довело до широко распространет недостаток на железо во целото тело.

Кај луѓето со Паркинсонова болест, промените во цревните бактерии се појавуваат години пред поставувањето на дијагнозата. Како и другите невролошки болести, Паркинсоновата болест изгледа се темели на тесна комуникација меѓу цревата и мозокот. Можеби нашата коса на некој начин „слуша“ и го бележи она што се случува во таа комуникација.

Недостатокот на железо во косата кај пациентите со Паркинсонова болест, како и кај глувците, бил најконзистентната и најзабележлива промена.

Истражувачкиот тим смета дека врската меѓу цревниот микробиом и гените задолжени за метаболизмот на железото претставува „темелен доказ дека овие системи се поврзани во контекст на патологија слична на Паркинсоновата болест“.

Зголемено ниво на арсен поврзано со фактори од животната средина

Зголеменото ниво на арсен во косата исто така заслужува понатамошно истражување, бидејќи тоа може да биде предизвикано од изложеност на фактори од животната средина. Студијата е мала, но лицата со Паркинсонова болест пријавиле дека консумираат повеќе животински изнутрици и школки, кои поверојатно содржат арсен.

„Земајќи ги предвид сите овие резултати заедно, сугерираме дека намалувањето на нивото на железо во косата може да биде поврзано со гастроинтестинална дисфункција кај пациентите со Паркинсонова болест, како што е покажано во многу други студии, а исто така и со нерамнотежа на цревната микробиота, која покажала зголемен капацитет за апсорпција на железо, наведоа научниците.

Резултатите ја поткрепуваат студијата од 2025 година која пронашла докази за дисрегулација на железото во мозокот, крвта и цревата кај пациентите со Паркинсонова болест.

Сега се потребни дополнителни истражувања за да се потврди овој образец кај поголеми групи испитаници и да се испитаат механизмите што го поврзуваат недостатокот на железо со Паркинсоновата болест.

Доколку резултатите се потврдат, во иднина можно е раната детекција на Паркинсоновата болест да биде овозможена со едноставен и неинвазивен тест – анализа на коса.

Студијата е објавена во списанието „iScience“.