Пред златните круни и препознатливите часовници, постоела приказната за Ханс Вилсдорф — момче родено во Баварија во 1881 година, кое на дванаесетгодишна возраст останало без двајцата родители. Биографијата што ја објавува Bob’s Watches го следи неговиот пат од интернат до меѓународната трговија со часовници.

Неговото познавање јазици му помогнало да работи надвор од родната земја. Во 1900 година се вработил во швајцарскиот град Ла Шо-де-Фон, во компанијата „Cuno Korten“, каде што се занимавал со кореспонденција и извоз на часовници. Три години подоцна се преселил во Лондон. Таму ќе започне деловниот потфат од кој израснал Rolex.

Идејата во која верувал пред другите

Во времето кога џебниот часовник сè уште бил вообичаен избор, Вилсдорф ја гледал иднината на рачниот зглоб. Во 1905 година, на 24 години, со Алфред Дејвис ја основал фирмата „Wilsdorf & Davis“. Компанијата работела со часовници и швајцарски механизми, а неговата амбиција била да покаже дека мал рачен часовник може сигурно да го мери времето.

Како што наведува официјалната историја на Rolex, во 1908 година го избрал името што ќе стане светски препознатливо. Барал краток збор, лесен за изговарање на различни јазици и погоден да стои на бројчаникот. Петте букви станале основа за бренд чиј идентитет ќе се гради со децении.

Погледнете ја приказната во видеото

Каналот Pogislav ја раскажува историјата на основачот во видеото „Kako je SIROČE bez novca stvorilo ROLEX?“. Тоа е повод да се погледне и деловната страна на брендот — долгиот пат од првата замисла, преку техничките докази, до препознатливо име.

Прецизноста морала да се докаже

Пресвртите дошле преку независни проверки. Во 1910 година рачен часовник на Rolex добил швајцарски сертификат за хронометриска прецизност од центарот во Биен. Во 1914 година следувало признание од британската опсерваторија Кју, со сертификат од класа „А“.

Потоа компанијата се преселила во Женева во 1919 година, а „Montres Rolex S.A.“ била регистрирана таму во 1920 година. Така, приказната што започнала како лондонски деловен потфат добила швајцарско седиште и продолжила да се развива околу сигурноста на рачниот часовник.

Oyster и проверката надвор од работилницата

Во 1926 година се појавил „Oyster“, со затворено куќиште што го штитело механизмот од вода и прашина. Наместо квалитетот да се докажува само на работна маса, брендот почнал да го поврзува со испитувања во реални услови.

Во 1927 година пливачката Мерцедес Глајце носела Rolex Oyster при обид да го преплива Ламанш. Според историскиот преглед на компанијата, часовникот останал исправен по повеќе од десет часа во вода. Вилсдорф ја искористил таа демонстрација за силна рекламна кампања во „Дејли мејл“.

Следувале и нови технички решенија. Во 1931 година Rolex го патентирал механизмот со ротор „Perpetual“, кој го навива часовникот со движењето на раката. Во 1945 година бил претставен „Datejust“, со датум во прозорче на бројчаникот.