Една болничка соба во Малта за авторот на фејсбук-објава станала повод за прашање што го поврзува сегашниот живот со земјата во која се родил, се образувал и поминал повеќе од половина од животот: зошто грижата што ја добива како доселеник не ја доживеал и во Македонија?

Во текстот тој наведува дека е во државна болница, каде што, според неговото лично искуство, просторот е чист и уреден, односот професионален, а услугите и лековите што ги добива се без дополнителна наплата.

Фотографија приложена кон сведоштвото за лекувањето во Малта. Фото: доставен материјал

„Како?“ — прашањето што го повторува

Во средиштето на неговото сведоштво е чувството дека пациентот може да биде згрижен без барање "врски". Тоа е негов опис на конкретното искуство, а не проверка на работата на сите здравствени установи во двете земји.

„И како тоа, оваа држава во која секогаш ќе бидам ‘дојденец’, ме третира здравствено на максимално професионално ниво со врвна грижа каква не сум ни сонувал дека може да има“, пишува авторот.

Тој го споредува тоа со годините во кои во Македонија издвојувал средства за здравственото осигурување. Споредбата со претходни лекувања, вклучително и во приватни болници, ја изнесува како лично искуство; објавата не содржи податоци што би овозможиле споредување на трошоците или медицинските исходи.

Грижа што не треба да биде привилегија

„Зошто во Македонија не можеме да го создадеме ова ниво на инфраструктура, услуга и грижа?“

Во завршницата авторот размислува дека проблемот, според него, не се сведува само на корупцијата, туку и на односот на луѓето кон системот. Тоа е негов став. Поширокото прашање што произлегува од сведоштвото е достоинството на пациентот: чиста соба, јасни правила и професионален однос, без потреба здравствената грижа да се бара како лична услуга.

Што значи бесплатно лекување во Малта?

Личното сведоштво треба да се разликува од правилата за пристап до здравството. Европската комисија наведува дека јавните здравствени услуги во Малта се бесплатни за лицата што имаат право на покритие и ја приложуваат потребната важечка документација. Тоа не значи дека секој посетител автоматски има право на секоја услуга без наплата.

Во информациите за користење на европската картичка за здравствено осигурување е наведено дека лековите пропишани за време на болничкото лекување и за првите три дена по отпуштањето се бесплатни. За други лекови и амбулантски терапии важат посебни услови. Затоа изјавата дека авторот не платил ништо ја опишува неговата ситуација, а не универзално правило за сите пациенти.

Поплаките од Македонија имаат свој датум и контекст

Прашањето за условите во домашните болници се појавува и во документирани медиумски извештаи. На 6 октомври 2026 година, Телма објави дека четирите лифта во зградата на Интерните клиники не работат и дека граѓаните реагирале за проблемот. Овој извештај се однесува на тогашната состојба, а не претставува потврда дека проблемот постои и денес.

Понова поплака за организацијата и односот кон пациентите е сведоштвото на Маја Дукова, пренесено од „Црнобело“ во текст објавен на 29 октомври 2026 година. Таа раскажува за долго чекање во лабораторијата на Клиника, технички проблеми со бројачот и, според неа, пропуштање одредени пациенти преку ред.

Дукова наведува и дека службеничката што ја презела наплатата ѝ се извинила и ја замолила да ги разбере вработените. Нејзината забелешка е дека техничките тешкотии и работниот притисок не треба да значат различни правила за различни пациенти. Ова е нејзино сведоштво, пренесено од медиумот, а не независно утврден наод за конкретни вработени.

Почетното сведоштво може да се прочита во фејсбук-објавата.