Италијанката Џана Пратези има 106 години, свири на пијано, слика и следи спортски вести. Кога зборува за своето секојдневие, открива и една необична навика: си легнува околу десет и пол навечер, а станува дури околу еден часот попладне. Меѓу малите задоволства, посебно место имаат пралините од темно чоколадо.
Пратези ѝ стана позната на пошироката јавност по гостувањето на фестивалот во Санремо, каде што се присети на своето прво гласање, на историскиот референдум во Италија во 1946 година.
Денес привлекува внимание со приказната за животот во длабока старост, во кој сè уште има место за музика, уметност и интерес за светот околу неа.
Спие долго, но има време за омилените активности
Зборувајќи за својот дневен ритам, Џана откри дека голем дел од денот го поминува во одмор.
„Спијам по 14 часа дневно и обожавам пралини од темно чоколадо“, раскажа таа.
Како што вели, си легнува околу 22:30 часот, а станува околу 13 часот. Тоа е нејзиниот личен ритам, а од оваа навика не може да се заклучи дека токму долгото спиење е заслужно за нејзината долговечност.
Сепак, нејзината приказна не се сведува само на одмор. Свирењето на пијано и сликањето останале меѓу нејзините омилени занимации, а редовно ги следи и спортските вести.
На менито има супа, тестенини и месо
Кога станува збор за храната, Пратези не споменува строги забрани ниту посебен режим на исхрана. На нејзиното мени има супа, тестенини, месо на скара и други јадења карактеристични за италијанската кујна. Не се откажува ни од слатките. Пралините од темно чоколадо ги издвојува како десерт на кој особено му се радува.
Нејзиното секојдневие го сочинуваат познати вкусови, долг одмор и активности што ги сака. Наместо необичен рецепт за долговечност, таа откри навики што ѝ годат и задоволства што ги задржала и по стотиот роденден.
Музиката и сликањето сè уште се дел од нејзиниот живот
Особено е впечатливо што Џана и на 106 години ги задржала интересите што бараат внимание и креативност. Свири на пијано, слика и ги следи случувањата во спортот, па деновите не ѝ минуваат само во одмор.
Сепак, искуството на една стогодишничка не е универзална формула за долг живот. Од нејзината приказна не може да се издвои една намирница, бројот на часови сон или некое хоби како објаснување за долговечноста.
Џана покажува дека и во длабока старост секојдневието може да има свој ритам, омилена музика и десерт на кој човек му се радува.
