Оваа иновација, чии идни примени би можеле да опфатат набљудување на диви животни, следење на животната средина и инспекција на инфраструктурата со минимално визуелно нарушување, е развиена со помош на вештачка интелигенција и компјутерски симулации на околу 20.000 различни конфигурации, пред да биде физички изработен најдобриот модел.

За разлика од стандардните дронови, кои имаат четири мотори и неподвижно тело, новото летало располага со само еден мотор и еден пропелер, кои ја придвижуваат целата конструкција во постојана ротација. Благодарение на специфичниот начин на кој функционира човечкиот вид, брзото вртење создава ефект на проѕирност, па набљудувачот во воздухот гледа само благо заматување.

Општ впечаток на лесна маглица

Сепак, оваа технологија има и одредени ограничувања. Компоненти како жици и потпорни шипки сè уште остануваат делумно видливи, леталото создава значителна бучава, а поради силите што се создаваат при ротацијата не може да изведува нагли и сложени маневри како класичните дронови.

Дополнителен предизвик претставува и носивоста, бидејќи поставувањето дополнителна опрема или сензори би ја нарушило неговата визуелна незабележливост и стабилноста при лет.

„Повеќето обиди за прикривање на дроновите се насочени кон тоа тие да се вклопат во околината. Наместо тоа, се запрашавме дали можеме да го дизајнираме самиот дрон според начинот на кој луѓето го перципираат движењето. Оваа идеја за ниска видливост преку континуирано движење е нешто што многу малку истражувачи го испитувале. Процесот на дизајнирање беше целосно автоматизиран. Откако се уверивме дека дронот ги исполнува сите наши критериуми, го изработивме“, објаснува Мајкл Рубенштајн, раководител на проектот.

„На човечкото око му е потребно време за собирање на визуелните сигнали, што е приближно слично на времето на експозиција кај камерата. Кога некој објект ротира многу брзо, го перципираме како заматување што ги губи своите јасни контури. Бидејќи овој нов дрон е речиси целосно проѕирен, неговите неколку непроѕирни компоненти визуелно се спојуваат со позадината, создавајќи општ впечаток на лесна маглица“, додава Ема Александер, која учествувала во проектот.

„Овој тип на дрон не е маневрабилен како што се исклучително маневрабилни квадкоптерите. Поради ротацијата, нема да може да се навалува под остри агли. Тоа би ја намалило брзината на вртење, со што би станал повидлив, а најверојатно и нестабилен“, заклучува Питер Ли од Универзитетот во Портсмут, во изјава за „Daily Mail“.