Рибар од Куковите Острови преживеал осум дена на отворениот Пацифик против огромни бранови и студ откако моторот на неговиот брод се расипал, а на крај бил спасен од авион и рибарски брод.
Рибарот од Куковите Острови, Џуниор Апиута, преживеал осум дена сам на отворениот Пацифик откако моторот на неговиот брод се расипал додека ловел риба. Во тој период, се борел со огромни бранови, студ и неизвесност дали некогаш повторно ќе го види своето семејство.
За време на драматичната борба за неговиот живот, огромни бранови двапати го исфрлиле од бродот.
„Големи бранови, многу повисоки од бродот, ме удираа од двете страни. Но, не се плашев бидејќи никогаш не ја изгубив верата и никогаш не престанав да се молам“, изјавил тој.
Апиута, вели дека најтешкото нешто за него било тоа што не знаел каде го води морето.
„Не ја изгубив надежта. Само бев тажен“, признал тој.
Неговата драма започна на 11 јуни на неговиот роден остров Пукапука, кој се наоѓа околу 1.140 километри северозападно од Раротонга, на половина пат помеѓу Нов Зеланд и Хаваи.
Откако играше одбојка, се врати дома за да ја земе опремата за риболов и да исплови кон морето.
Дуваше силен ветер, а тој следеше јато птици што летаа над водата, бидејќи тоа беше знак дека има риба подолу. Наскоро моторот почна да откажува.
„Звучеше како да кашла“, опиша тој.
Моторот повремено застануваше и повторно се вклучуваше, но кога се стемни целосно застануваше. Дотогаш веќе улови неколку риби, но немаше алатки за да ја поправи штетата бидејќи ветерот стануваше посилен.
„Помислив: дали да скокнам во морето и да отпливам до островот? Знаев дека нема да успеам“, рече тој.
Затоа остана во чамецот. Како што ноќта напредуваше, светлата на Пукапука полека исчезнуваа на хоризонтот.
„Првата ноќ не беше толку лоша како деновите што следеа“, се присети тој.
Следните денови беа најтешки. Морето беше немирно, врнеше речиси постојано, а студот стануваше сè посилен.
За да не го исфрлат брановите од чамецот, седеше што е можно пониско.
„Брановите беа огромни“, рече тој.
Во најтешките моменти, можеше само да ја одржува рамнотежата на чамецот и да ја исфрла водата што влегуваше внатре.
На чамецот имаше само две шишиња вода, кофа, опрема за риболов, преносен фрижидер и чаршаф. Преживуваше јадејќи мали парчиња сурова риба што самиот ја улови, додека собираше дождовница во кофа.
Се заштитуваше од студот со чаршаф.
„Не можев ништо да правам ноќе. Се смрзнував“, рече тој.
Цело време се молеше за спасение и бараше некаков знак дека доаѓа помош.
Третиот ден, по вечерната молитва, ги виде светлата на еден рибарски чамец.
„Бев пресреќен“, рече тој.
Очајно веслаше кон него, но ветерот го дуваше во спротивна насока и бродот исчезна од вид.
Беше спасен од авион и тајвански рибарски брод.
Како што минуваа деновите, Апиута се обидуваше да заштеди вода, да се стопли и да спречи неговиот брод да потоне.
На осмиот ден, тој слушна звук на авион и небото се разведри. Авион на воздухопловните сили на Нов Зеланд кружеше над него и ги алармираше рибарските бродови во областа да започнат потрага.
Недолго потоа, еден тајвански рибарски брод му се приближи. Апиута продолжи да свирка сè додека еден член на екипажот не го слушна и не го осветли со фенерче неговиот брод.
По седум ноќи и осум дена сам на отворениот океан, конечно беше спасен.
Потоа Апиута беше префрлен во Нов Зеланд, каде што наскоро ќе се врати дома. Тој вели дека повторно ќе оди на риболов, но со поголема претпазливост.
„Не заборавајте да понесете фенерче, елек за спасување и мантил за дожд. И пред да отпловите, помолете се“, рече тој.
Денес
