Хабиб Нурмагомедов испадна прилично пророчки прецизен откако Шон Стрикленд во Њуарк го совлада Хамзат Чимаев и по вторпат стана шампион во средната категорија на УФЦ.
Она што „Орелот“ го зборувал уште пред девет месеци, во главната борба на настанот УФЦ 328 доби многу конкретна потврда.
Чимаев во својот прв настап како шампион влезе во улога на голем фаворит, но веќе по првата рунда стана јасно дека работите не одат во насока што за многумина изгледаше очекувано. Чеченскиот борец повторно ја започна борбата во свој стил — агресивно, со брзи обиди за соборување и јасна намера веднаш да го наметне борењето. Но, за разлика од некои претходни настапи, овојпат не успеа рано да го скрши противникот.
Стрикленд преживеа на партер, остана присебен и потоа постепено ја презеде борбата во стоечка размена, што на крајот го одведе до победа на две од трите судиски картички.
Токму таквиот развој на настаните е она на што Нурмагомедов веќе претходно предупредувал. Зборувајќи за пристапот на Хамзат, Хабиб многу јасно го анализирал образецот кој, според него, носи сериозен ризик.
„Секогаш имав ист план за борба. Ја спуштав борбата на под. И ќе се обидев со 100 соборувања ако треба. Но, тоа не го гледаш во борбите на Хамзат. Обично тргнува со целосно борење, а кога тоа нема да успее, почнува да стои и да разменува удари со тие момци додека веќе е истрошен“, рекол легендарниот Хабиб во поткастот на Адам Зубајраев.
Таа реченица денес звучи речиси како резиме на она што го гледавме против Стрикленд. Чимаев навистина се обиде рано да ја воспостави својата игра, но како што борбата одминуваше, а целосната контрола не доаѓаше, тој сè повеќе остануваше во стоечка борба. Проблемот за него беше што во таа борба Чимаев изгледаше значително поистрошено отколку на почетокот, додека Стрикленд токму тогаш почна да расте.
Ова не е првпат ваков образец да се наѕира во борбите на Хамзат. И претходно знаеше да поминува низ тешки делници против борци како Гилберт Барнс и Камару Усман, кога по експлозивен почеток мораше да се соочува со последиците од сопственото темпо. Против Стрикленд тоа му се врати во најлош можен момент, во првата одбрана на појасот.
Затоа по мечот дел од критиките се прелеаја и кон луѓето задолжени за неговата кондициска подготовка, бидејќи впечатокот беше многу јасен: по силниот почетен притисок, Чимаев повторно почна да паѓа како што борбата одминуваше. Меѓутоа против борец како Стрикленд, кој сака кога мечот ќе влезе во подолги, потешки и ментално исцрпувачки води, тоа беше рецепт за сериозен проблем.
На крајот, Стрикленд го издржа најопасното, ја преживеа раната закана и потоа го натера Чимаев да води борба во зона во која повеќе не изгледаше како непобедлива сила. А старата анализа на Хабиб со тоа доби тежина каква што ретко која прогноза добива — не само што ја препознал слабоста, туку и точно погодил како еден ден би можела да биде казнета.
