На граница меѓу лудило и мајсторство: Деклариран фашист кој му се восхитува на Мусолини, голем борец и Лацијал, а за неговиот волеј и ден-денес се зборува – фудбалско ремек-дело!

Точка

14/04/2026

19:21

771

Големина на фонт

а а а

Паоло Ди Канио, легендарниот италијански фудбалер, стана озлогласен пред сè поради инциденти, како навредување судии или фашистички гестови со кои ги прославуваше головите.

Неговиот огнен темперамент често го засенуваше фактот дека беше и извонреден фудбалер.

Почетоци

Паоло Ди Канио е роден на 9 јули 1968 година во Рим, во квартот Квартичоло, работничка населба во која претежно живееле навивачи на Рома. Сепак, Ди Канио ја започнал својата младинска кариера во градскиот ривал – Лацио.

Како дете, бил зависен од слатки газирани пијалаци, поради што имал проблеми со вишок килограми. Исто така, имал X-нозе и морал да носи ортопедски чевли.

Сите тие проблеми подоцна ги надминал со макотрпна работа и огромна желба да стане професионален фудбалер. Надминувањето на тие пречки – како што самиот изјавил – „го направило човек каков што е денес“.


Кариерата ја започнал во италијанската Серија А, играјќи за Лацио, потоа Јувентус, Наполи и Милан, пред накратко да се пресели во шкотскиот Селтик. Потоа поминал седум години во англиската Премиерлига, играјќи за Шефилд Венздеј, Вест Хем Јунајтед и Чарлтон Атлетик.

Во Италија се вратил во 2004 година, повторно заиграл за Лацио, а потоа и за нисколигашот Чиско Рома, пред да се повлече во 2008 година. Во текот на кариерата забележал повеќе од 500 лигашки настапи и постигнал над 100 голови.


Мајстор за скандали

Се сметаше за технички извонредно поткован играч, но неговата репутација и фудбалските квалитети беа намалени од контроверзното однесување и бројните инциденти на теренот.

Еден од најсериозните инциденти се случи во 1998 година, кога како играч на Шефилд Венздеј го навредувал судијата Пол Алкок за време на натпревар против Арсенал на стадионот „Hillsborough“. Ди Канио го оттурнал судијата откако добил црвен картон. Поради тоа беше суспендиран на дури 11 натпревари и казнет со 10.000 фунти.

Сепак, уште поголем скандал предизвика во вториот мандат во Лацио (2004 – 2006), кога со фашистички поздрав ги славеше головите и победите.


Познато е дека ултрасите на Лацио наклонети се кон фашизмот, но Паоло Ди Канио никогаш не ја криел својата склоност кон крајно десничарски политички ставови.

Користењето на фашистички поздрав беше забележано на натпревари против градскиот ривал Рома и Ливорно, два клуба познати по навивачи со левичарска ориентација.

По вториот таков случај, беше суспендиран само на еден натпревар и парично казнет со 7.000 евра.


Подоцна изјави: „Секогаш ќе поздравувам како и претходно, затоа што тоа ми дава чувство на припадност кон мојот народ.

„Му поздравував на мојот народ со знак кој за мене симболизира припадност на група која верува во вистински вредности – вредности на пристојност наспроти униформноста што ни ја наметнува општеството.“

Во автобиографијата од 2001 година „Paolo Di Canio: Autobiography“, изрази восхит кон италијанскиот фашистички диктатор Бенито Мусолини. Ди Канио дури и истетовирал лик на Мусолини на своето тело.


Многу од неговите други тетоважи исто така предизвикаа контроверзии. На десниот бицепс го истетовирал латинскиот збор „Dux“, односно италијански „Duce“ – прекар за Мусолини, што значи „водач“.

Грбот му е покриен со тетоважи од разни симболи, вклучувајќи орел, сноп прачки (fasces) и портрет на Мусолини. Неговите тетоважи предизвикаа бурни реакции кога се појави на телевизијата „Sky Sport Italia“ како коментатор, во обична маица со кратки ракави. Наскоро беше суспендиран од телевизијата.

Славниот волеј

И покрај сите контроверзии и радикални ставови, Паоло Ди Канио му донесе многу радост на фудбалскиот свет. Како офанзивен играч, постигна голем број голови – а еден од нив беше навистина спектакуларен. Го постигна на 26 март 2000 година.

Стануваше збор за натпревар на Вест Хем Јунајтед, клубот во кој помина најдолг период од кариерата (1999 – 2003, 141 настап, 51 гол). Вест Хем во Премиер лигата играше против Вимблдон.

Паоло Ди Канио веќе во 9. минута го постигна веројатно најубавиот гол во својата кариера. Висок центаршут пристигна до работ на шеснаесетникот од левата страна, каде што го пречека Ди Канио и со волеј, со надворешниот дел од десната нога, ја испрати топката преку целиот шеснаесетник во спротивниот агол од голот.

Тој гол подоцна беше прогласен за гол на сезоната, а во 2002 година беше вклучен меѓу 10-те најубави голови на деценијата во Премиер лигата.