Четботовите базирани на вештачка интелигенција се попопуларни од кога било, а луѓето сè повеќе се потпираат на нив кога бараат информации. Во услови на растечка епидемија на осаменост, не е изненадувачки што многумина секојдневно комуницираат со оваа технологија, и покрај предупредувањата за нејзиното влијание врз животната средина. Некои корисници при тоа ги задржуваат учтивите манири, па во своите прашања користат зборови како „молам“ и „благодарам“, но се поставува прашањето дали тоа воопшто е потребно и дали има смисла.
За прашањето на учтивоста во комуникацијата со вештачката интелигенција веќе се зборувало. Сем Алтман, извршен директор на „OpenAI“, своевремено изјави дека користењето учтиви изрази ја чини компанијата милиони, поради поголемата потрошувачка на електрична енергија потребна за обработка на подолги барања.
Совет од професорка од Кембриџ
Професорка од Универзитетот во Кембриџ објасни зошто треба да останеме учтиви во комуникацијата со вештачката интелигенција, и тоа не само за да останеме во милоста на роботите ако еден ден го преземат светот. Во видео на својот „YouTube“ канал, професорката по математика Хана Фрај рече дека четботовите, ако ги третираме како енциклопедија, ќе ни даваат енциклопедиски одговори.
Според неа, подобро е да ги гледаме како сестран актер кој може да игра различни улоги. Ако сакаме стручен, научен одговор, треба да му кажеме на четботот да одговори од перспектива на научник. Ако, пак, сакаме одговор во стилот на Шекспир, можеме да му зададеме да пишува како славниот писател.
Фрај вели дека, исто како што кон таков актер во реалниот живот би се однесувале со почит, така треба да се однесуваме и кон вештачката интелигенција, без да се грижиме за дополнителните трошоци што тоа им ги создава на технолошките компании.
Ставот на „кумот на вештачката интелигенција“
Од друга страна, Џефри Хинтон, британски компјутерски научник и добитник на Нобеловата награда, познат и како „кумот на вештачката интелигенција“, смета дека имаме само една надеж да ја задржиме суперинтелигентната технологија на наша страна додека станува сè помоќна.
Тој верува дека системите на вештачка интелигенција „многу брзо ќе развијат две потцели, ако се паметни: едната е да опстанат, а другата е да стекнат што поголема контрола“.
Хинтон додаде: „Постои добра причина да се верува дека секоја вештачка интелигенција способна да дејствува самостојно ќе се обиде да преживее. Единствениот модел што го имаме за ситуација во која поинтелигентно суштество управува со помалку интелигентно е односот меѓу мајка и дете.“
„Тоа е единствениот добар исход. Ако не се однесува кон мене со родителска грижа, ќе ме замени“, рече тој. „Повеќето такви суперинтелигентни, заштитнички настроени системи нема да сакаат да го изгубат тој инстинкт, бидејќи нема да сакаат да умреме.“
Од ова може да се заклучи дека учтивоста би можела да ни користи и на краток и на долг рок. Како што во човечките односи учтивоста често помага комуникацијата да биде подобра, така, според истата логика, може да има смисла и во односот со идните системи на вештачка интелигенција — под услов нивните креатори навистина да вградат некаков вид заштитнички инстинкт во нив.
