Првично му се припишувало на Микеланџело до почетокот на 19 век, но подоцна делото ја изгубило поврзаноста со ренесансниот мајстор и сè до денес не се поврзувало со големиот тоскански уметник.
Мермерната биста која со векови стоела во една од римските базилики повторно му е припишана на Микеланџело по речиси 200 години анонимност и по истрага заснована на бројни документи.
Бистата, која го прикажува Христос Спасителот, ја зачувале во ранохристијанската Базилика Света Агнеса (Sant’Agnese fuori le mura) на древната римска улица „Via Nomentana“, членовите на католичкиот ред на латеранските каноници. Црквата е позната по тоа што е изградена над катакомбите каде што е погребана света Агнеса.
Првично му се припишувало на Микеланџело до почетокот на 19 век, но подоцна делото ја изгубило поврзаноста со ренесансниот мајстор и сè до денес не се поврзувало со големиот тоскански уметник.
Меѓутоа, независната италијанска истражувачка Валентина Салерно, членка на ватиканскиот Одбор за одбележување на 500-годишнината од раѓањето на Микеланџело, повторно му ја припишала скулптурата токму нему.
„Овде живееме од 1412 година, а монументалниот комплекс Sant’Agnese секогаш крие изненадувања – ова е едно од нив“, изјавил Франко Бергамин од Редот на латеранските каноници на прес-конференција.
Истражувањето на Салерно се темели на долгогодишна архивска работа, а не само на стилска анализа. Во својата работа таа се потпирала и на бројни документи и нотарски записи, посмртни инвентари и индиректна кореспонденција која ги опфаќа последните години од животот на Микеланџело во Рим.
Документите го оспоруваат долгогодишното верување според кое Микеланџело, кој доживеал 88 години, систематски ги уништувал своите дела во подоцнежниот период од животот. Наместо тоа, изворите укажуваат дека цртежите, студиите и некои мермерни скулптури биле внимателно предадени на чување кај доверливи лица по смртта на уметникот.
Бистата од бел мермер сега е поставена на олтарот во една од страничните капели на базиликата и е заштитена со алармен систем.
