Петте дена во Ватикан поминаа побрзо отколку што очекував. Сместувањето го најдовме на идеална локација, во самото срце на случувањата, на само неколку минути пешачење од Плоштадот „Свети Петар“. Секое утро започнуваше со звукот на ѕвоната и чувството дека престојувам на место со посебна тежина и енергија.
Првата средба со историјата
Уште првиот ден тргнавме во обиколка на најзначајните знаменитости на Ватикан со стручен водич. Одев низ векови историја, уметност и вера, додека пред нас се нижеа ходниците на ватиканските музеи, исполнети со ремек-дела какви што не можат да се видат никаде на друго место во светот.
Посебен момент беше влегувањето во Систинската капела. Иако фреските на Микеланџело сум ги видела безброј пати на фотографии, ништо не можеше да ме подготви за чувството што ве обзема кога ќе го подигнете погледот кон таванот. Тишината, погледите насочени нагоре и свеста дека стоите под едно од најголемите уметнички дела во историјата оставаат без здив.
Базиликата „Свети Петар“ – место што ги стивнува мислите
Сепак, најфасцинантниот дел од патувањето беше посетата на Базиликата „Свети Петар“. Веднаш штом зачекорив внатре, имав чувство дека просторот се шири, а времето забавува. Монументалноста на базиликата не делува студено – напротив, во таа големина постои необичен мир.
Ги набљудував луѓето од целиот свет, со различни јазици и култури, како стојат во тишина, се молат или едноставно седат и гледаат во куполата. Во тој момент сфатив дека ова место не е само архитектонско чудо, туку простор што ги собира емоциите, верата и надежта на милиони луѓе.
Детаљ што ме остави без зборови
Сепак, еден детаљ целосно ме затекна. Наместо класичните восочни свеќи, здогледав електронски свеќи. До нив има мало сандаче во кое се ставаат пари, а потоа со притискање на копче се пали светлината – симбол на молитвата.
Во првиот момент бев збунета, речиси затечена од таа модерна сцена на едно од најсветите места во светот. Но, потоа сфатив – пораката е иста. Пламенот можеби е електронски, но намерата, желбата и молитвата се искрени. Во таа комбинација на традиција и современ свет го видов Ватикан кој се менува, но не ја губи суштината.
Ватикан не е само дестинација што „се посетува“. Тоа е место што ве тера да забавите, да се загледате во себе и да излезете со повеќе прашања отколку одговори, пишува Лана Апостоловиќ за српскиот „Курир“.
