Според податоците на американското Министерство за правда, Смит користел автоматизирани сметки што непрекинато пуштале музика на сервисите „Spotify“, „Apple Music“, „Amazon Music“ и „YouTube Music“. На тој начин создавал привид дека неговите песни ги слушаат вистински корисници, врз основа на што добивал авторски надоместоци.

Неговите песни имале повеќе слушања од каталогот на Тејлор Свифт

Еден од највпечатливите податоци од случајот се однесува на април 2023 година. Според податоците на обвинителството, ботовите на Смит оствариле 80,9 милиони репродукции на неговите AI песни преку семејни сметки на „YouTube Music“. Во истиот период, целосниот каталог на Тејлор Свифт имал 9,3 милиони репродукции преку истиот тип сметки.

Споредбата ги покажува размерите на манипулацијата, но не значи дека песните на Смит биле попопуларни меѓу вистинските слушатели. Репродукциите ги генерирале автоматизирани сметки, а не луѓе што самостојно ја избирале музиката.

Стотици илјади песни му помогнале да ја прикрие измамата

Смит користел голем број песни за да избегне поединечните нумери да го привлечат вниманието на системите за откривање сомнително однесување. Наместо да насочи огромен број репродукции кон неколку песни, ги распределувал на стотици илјади AI нумери.

Музиката била објавувана под измислени имиња на изведувачи, меѓу кои биле „Calm Baseball“, „Calm Connected“, „Calm Knuckles“ и „Calliope Bloom“.

Според документите на американското Министерство за правда, Смит создавал илјадници лажни сметки користејќи лажни е-пошта адреси и неовластено набавени дебитни картички. Во еден момент истовремено користел дури 10.000 бот-сметки.

Песните со текот на годините собрале милијарди репродукции, а Смит врз основа на нив неосновано добил повеќе од осум милиони долари авторски надоместоци.

Измамата не ги погодила само музичките платформи

Случајот покажува зошто лажните слушања претставуваат проблем и за вистинските музичари. Стриминг-сервисите ги распределуваат авторските надоместоци меѓу носителите на правата врз основа на уделот во репродукциите, според правила што се разликуваат од платформа до платформа.

Кога автоматизираните сметки вештачки го зголемуваат бројот на слушања на одредени песни, дел од приходите може да заврши кај репродукции што не ги оствариле вистински слушатели. Со тоа се намалува делот од приходите што инаку би им припаднал на изведувачите и авторите чија музика публиката навистина ја слуша.

Вештачката интелигенција му овозможила на Смит брзо да произведе огромен музички каталог, додека ботовите создавале лажна побарувачка за таа содржина. Затоа, клучот на измамата не бил само во генерирањето песни, туку во комбинирањето на автоматизираното производство со манипулација на статистиката за слушање.

Признал вина, па добил 18 месеци затвор

Смит бил обвинет во септември 2024 година, а во март 2026 година признал вина за заговор за извршување електронска измама. Пресудата на 6 октомври 2026 година ја изрекол сојузниот судија Џон Г. Келтл во Њујорк.

Обвинителството барало најмалку 46 месеци затвор, додека одбраната барала Смит да добие условна казна без одење во затвор. Судот на крајот изрекол казна од 18 месеци, со две години надгледувано ослободување и одземање на повеќе од 8,09 милиони долари.

Американското Министерство за правда го претставило случајот како прва кривична постапка од ваков вид во САД, во која измамата со стриминг-репродукции е поврзана со употреба на вештачка интелигенција.

Случајот не значи дека самото создавање музика со помош на AI е незаконско. Кривичното дело во овој случај било систематско фалсификување на репродукциите за стекнување пари преку измама.