Причината лежи во начинот на кој функционираат современите „USB“ портови. Кога ќе ги поврзете телефонот и лаптопот, двата уреди најпрво меѓусебно „се договараат“ колку енергија можат безбедно да разменат. Дури потоа започнува полнењето, па не постои опасност телефонот да добие повеќе енергија отколку што може да прифати.

Зошто полнењето преку лаптоп е побавно

Брзината на полнењето најмногу зависи од видот на „USB“ портот. Постарите „USB-A“ порти најчесто испорачуваат помеѓу 2,5 и 4,5 вати, што е доволно за полнење, но е значително побавно во споредба со денешните брзи полначи.

Современите „USB-C“ порти можат да обезбедат поголема моќност, но повеќето лаптопи сепак ја ограничуваат излезната сила на околу 15 вати. Тоа е доволно за дополнување на батеријата на телефонот, но и понатаму е далеку од 30, 45 или повеќе вати што ги нудат модерните полначи.

Дополнително, ако лаптопот работи на сопствената батерија, производителите често автоматски ја намалуваат моќноста на „USB“ портите за да ја продолжат автономијата на компјутерот. Поради тоа, телефонот може да се полни уште побавно отколку кога лаптопот е приклучен на електрична мрежа.

Кога овој начин на полнење е добар избор

Доколку целта ви е да ја дополните батеријата додека работите на компјутер или кога немате полнач при рака, полнењето преку лаптоп е сосема добро решение. Тоа не претставува ризик за батеријата на телефонот, бидејќи електрониката во двата уреди ја контролира количината на енергија што се пренесува.

Сепак, кога сакате телефонот да се наполни што е можно побрзо, ѕидниот полнач останува далеку поефикасно решение. Лаптопот може да послужи како практична алтернатива во итни ситуации, но не треба да очекувате брзина на полнење каква што денес ја нудат современите брзи полначи.