Актерот објасни дека, иако не е љубоморен партнер во врските, има многу јасни ставови за пристојноста и вкусот, за што отворено разговара дури и со членовите на своето семејство.

„Имам три сестри, две многу постари од мене – едната десет, другата осум години, па и ним им велам: „Што ќе ти е фотографија во костим за капење на Инстаграм?“. Навистина не знам каков е тој порив и зошто се прави тоа, секогаш сум бил на мислење дека ми е поубаво и поинтересно да видам некого кој е облечен, па да размислуваш и да замислуваш, тоа е сè поприродно и подобро. Денес сè стана секојдневно и достапно на изволте. За мене тоа, пред сè е некултура, невкус“, ја започна Николиќ приказната на оваа тема.

„Зошто жените го прават тоа?“

Тој додаде дека ваквите објави често привлекуваат непријатно внимание и негативни коментари на интернет, што тој лично не го поддржува. За него идеал за женска убавина и елеганција претставува поодмерен стил на облекување, каков што имал можност да види во Загреб.

„Тоа предизвикува некои грди работи, за кои апсолутно не сум поддржувач, кога ќе видам коментари од некои луѓе што седат зад тие лаптопи и само со тоа се занимаваат... Зошто жените го прават тоа? Не сакам ни да навлегувам во тоа, ако некого тоа го прави среќен, во ред, но тоа не е по мој вкус. Зборувам за нешто сериозно, за сопруга, мајка, како и да е. Никогаш нема да заборавам кога бев во Загреб, па девојка облекла убав капут, кошула. Дама. Главно, девојките со кои сум во врска ме познаваат, со текот на времето се запознаваме и тогаш веројатно нешто ќе прифатат, нешто и нема, но, како што ти велам, тоа не е по мој вкус и не е мој стил. Сето тоа јавно да се гледа – ми изгледа евтино“, заклучи актерот за „Nova“.

Зборуваше за разводот на родителите

Актерот се осврна и на најинтимните детали од својот приватен живот и проговори за разводот на своите родители во период кога тоа било табу-тема во помала средина.

„Имав седум години. Тогаш беа некои поинакви времиња, сега луѓето се разведуваат по шест месеци, две години и денес тоа е како да му кажеш некому „добар ден“, а тогаш беше поинаку, особено во мала средина. Родителите беа од стар ков, па како – што ќе каже средината, што ќе кажат дома, особено кај мајка ми, иако веќе беше жена во години, но така се гледаше на тоа. Така што на почетокот не ми беше лесно, се прашував што ќе кажат на училиште? Тоа брзо се дознава, но растеш, па гледаш дека и тоа е нормално и дека животот продолжува понатаму. Ете, така што, всушност, ни самиот не знам како го поминав тој период. Останав да живеам со мајка ми. Татко ми живееше во Будва, бевме во истиот град, се гледавме секој ден, одевме заедно на село, љубовта беше взаемна, како и сè што ми беше потребно за живот“, искрено раскажа Лазар.