Имено, на само 22 километри од швајцарскиот град Нион, кој лежи на брегот на Женевското Езеро, во селото Ла Кјур, опкружено со прекрасен алпски пејзаж, се наоѓа Хотел Арбез (познат и како L’Arbézie), шармантно семејно засолниште низ чии соби, ходници, па дури и чинии поминува вистинска меѓународна граница.

Франција и Швајцарија се спореле околу долината Вале де Дап

Овој необичен хотел веќе генерации привлекува патници желни за уникатно искуство, а приказната за тоа како настанал и што сè преживеал звучи како сценарио за возбудлив историски филм. Сè започнало уште во 1862 година поради долгогодишниот спор околу блиската долина Вале де Дап.

Франција и Швајцарија никако не можеле да се договорат околу сопственоста, па на крај едноставно размениле територии: Швајцарија ѝ отстапила на Франција дел од спорната долина, а за возврат добила соседно француско подрачје со слична големина. Новата гранична линија поминала низ селото Ла Кјур, делејќи поединечни парцели и објекти меѓу Франција и Швајцарија.

Лукав претприемач набрзина подигнал трокатница токму на рутата на новата граница

Официјалниот договор бил постигнат во декември, но требало да стапи на сила дури во февруари следната година. Во тој краток период од два месеци, еден локален претприемач, француски државјанин по име Понтус, ја видел границата што поминува низ неговата парцела како животна шанса.

Имено, договорот ги штител постоечките градби од уривање, дури и по повлекувањето на новата граница. Затоа Понтус брзо изградил трокатница токму на таа линија.

Во третина од куќата што ѝ припаднала на Швајцарија отворил продавница за мешовита стока, а двете третини од француската страна ги претворил во бар, создавајќи си база за шверц на тутун, алкохол, кафе, шеќер и сол.

Катовите биле засолниште за бегалци и членови на францускиот отпор

Во 1921 година целиот објект го презело семејството Хотел Арбез, го преуредило и го претворило во хотел кој одиграл многу важна улога за време на Втората светска војна.

Имено, кога германските војници ја окупирале Франција, им било дозволено да влезат во францускиот дел од хотелот, но преминот на швајцарската страна им бил строго забранет поради неутралноста на Швајцарија.

Поради тоа што хотелското скалиште започнувало во Франција, а границата ја сечела точно седмата скала, германските војници законски не смееле да се искачуваат на повисоките катови, кои станале тајно засолниште за бегалци и членови на Францускиот отпор.

Тогашниот сопственик Хотел Арбез и неговата сопруга Анжел ризикувале со сопствените животи помагајќи им на Евреите, поради што Макс посмртно бил прогласен за „Праведник меѓу народите“.

Не е шега, оваа необична граница дели дури и кревет во апартман за младенци

Хотел Арбез имал и одлично чувство за хумор, што најдобро го покажал кога во 1958 година го прогласил хотелот за микродржава, односно симболична „Република Арбези“!

Дури ѝ осмислил триаголно знаме, грб со црвена смрека и вовел сопствена валута – арбезиска рупија. Денес хотелот го води четвртата генерација од семејството Арбез, Александар Пејрон со неговите сестри Берениc Пејрон и Вероњик Пејрон.

Француско–швајцарската граница и понатаму поминува низ кујната, трпезаријата, главниот ходник, скалиштето и неколку соби. Барот целосно се наоѓа во Франција, но границата му минува веднаш пред влезната врата.

Креветот во апартманот за младенци исто така е поделен од границата, па едната личност спие во Франција, а другата во Швајцарија. Тука е и соба чија бања е во Франција, додека креветот останал кај „соседната“ страна.

Најдоброто од швајцарската и француската гастрономска сцена се спојува и на чинија

Хотел Арбез има десет соби со брз интернет и сите модерни удобности. Ноќевање за една или две лица чини од 89 евра, трокреветна соба може да се добие за 109, а семејна за 129 евра.

Кујната е едноставна, обилна и „утешна“, а менито успешно ги спојува најдобрите елементи од двете култури. Така на иста чинија може да пробате пржен швајцарски сирењe Tomme Vaudoise и познатата француска колбасица Morteau, или да уживате во традиционално фондју со смрчки (печурки).

Ако барате место со душа, историја и приказни што ќе ги раскажувате со години – време е да ги спакувате куферите и да тргнете кон единствениот Ла Кјур.