Според аналитичарот Иан Бремер, воопшто не вредеше Соединетите Американски Држави да започнат војна во Иран. Иако конфликтот предизвика глобална економска штета, тој сепак верува дека тоа ќе биде непланирано и ќе доведе до неколку позитивни промени – од распадот на ОПЕК до транзицијата кон поодржливи решенија.

Бремер, водечкиот светски политички аналитичар, како гостин во емисијата Глобален фокус, наведува дека и Соединетите Американски Држави и Иран се обидуваат да обезбедат „ограничените борби што ги видовме минатата недела да не ја нарушат можноста за постигнување договор за меморандумот“.

„Тој договор е краток рамковен договор и главно се однесува на повторното отворање на Ормускиот теснец. Кога тоа ќе се случи, ќе има 60-дневен период за преговори за таканареченото нуклеарно досие, отстранување на залихите збогатен ураниум што моментално се наоѓаат во Иран, што треба да се ублажи со инспекции или да се отстрани од земјата. Исто така, се однесува на правото на Иран да одржува одредено ниво на збогатување во иднина. Нема договор за ништо од ова. Идејата е дека најтешкиот дел од преговорите се случува откако ќе се отвори Ормускиот теснец. Тоа е големо прашање, како да се стигне до таму. И дали Доналд Трамп е подготвен да го прифати овој договор, кој го претставува како некој што не постигнал ништо во војната што решил да ја започне со Израел против Иранците“, рече тој.

Бремер вели дека блокадата на Ормускиот теснец од страна на САД предизвикува значителни економски тешкотии за Иран и дека тие би сакале блокадата да заврши исто колку што Американците сакаат да заврши блокадата на теснецот од страна на Иран.

„Исто така, колку подолго Иранците го покажуваат своето економско влијание или контрола врз теснецот, толку е поголема веројатноста дека другите земји што го користат теснецот ќе најдат други механизми за да поминат. На пример, Емиратите. Тие ќе имаат дополнителен гасовод што може да го заобиколи теснецот веројатно до 2027 година. И колку подолго Иран го прави ова, толку помалку влијание има. Значи, временската рамка за влијание преку овој вреден имот за Иранците се намалува“, опиша тој.

Постои и трета причина зошто Иранците брзаат, изјави тој – тие сакаат да платат за сè што се случи.

„Не е дека Иранците не добиваат ништо. Колку што јас разбирам, Катарците имаат намера да одмрзнат околу шест милијарди долари ирански средства во замена за потпишување на овој договор. Официјално, Американците ќе кажат дека ова е одлука на Катар и дека САД немаат никаква врска со тоа. Значи, Американците не се тие што ќе им платат на Иранците. Но, каква случајност е што овие две работи се случуваат во исто време!“, забележа тој.

На прашањето дали вредело САД да ја започнат оваа војна, тој одговори дека воопшто не вредело.

„Тоа е најголемата грешка во надворешната политика на претседателот Доналд Трамп во двата негови мандати. Тој е одговорен и за Израелците. Тој ја донесе одлуката. Никој друг не го присили. А што се однесува до последиците, не беа убиени многу американски војници, само 13, а не беа убиени многу Иранци, веројатно само неколку илјади. Значи, не е толку голема грешка како војната во Ирак, на пример. Но, не мислам дека некогаш сум видел некој американски претседател во толку краток временски период, за неколку месеци, да предизвика толку голема глобална штета како што направи Трамп со оваа војна во Иран. И речиси секоја друга земја во светот страда економски како резултат на таа одлука на Трамп. И тие се лути на САД за тоа“, истакна тој.

Кој страда најмногу поради војната во Иран

Тој верува дека Катар страда најмногу.

„За Катар, тоа е штета од околу 20 милијарди долари. Години и години производство на течен природен гас е уништено. Тие не можат да извезуваат ништо преку теснецот, а целата нивна економија зависи од тоа. Значи, очигледно, тие се многу повеќе погодени од Европејците. Тука се и Емиратите. Целиот нивни економски модел е базиран на тоа да бидат Швајцарија на Блискиот Исток, а сега сите мислат дека е опасно да се оди таму. Околу 90 проценти од нивното население се имигранти и странски работници, а сега има голем пораст таму. Азиските економии се силно погодени од ова, на пример. Многу од оние што добиваат нафта и пластика дефинитивно се погодени од оваа војна“, рече тој.