Џонатан пристигнал на Света Елена кон крајот на 19 век, во време кога светот изгледал сосема поинаку: телефонот сè уште не бил измислен, автомобилите не постоеле, а индустриската револуција дури почнувала да го менува секојдневниот живот на луѓето.

Во текот на својот исклучително долг живот, овој необичен жител на островот „сведочел“ на големи историски настани – од Американската граѓанска војна и двете светски војни, па сè до слетувањето на човекот на Месечината, развојот на интернетот и дигиталната ера. Денес, и покрај длабоката старост, тој и понатаму се движи бавно и мирно, претворајќи се во симбол на долговечноста, постојаноста и природната издржливост.

Желките – шампиони на долговечноста во животинскиот свет

Џиновските желки се меѓу најдолговечните животни на планетата. Научниците сметаат дека нивниот долг животен век произлегува од бавниот метаболизам, мирниот начин на живот и извонредната способност на организмот да се приспособува на промените во околината.

Покрај Џонатан, често се споменува и желката Адваита од Индија, за која се верувало дека живеела повеќе од 250 години, додека многу галапагос желки редовно достигнуваат старост од 100 до 150 години.

Експертите истакнуваат дека овие животни стареат значително побавно од повеќето други видови, а болестите поврзани со стареењето кај нив се појавуваат поретко отколку кај цицачите. Токму поради тоа, тие претставуваат важен предмет на истражување во студиите за долговечноста и процесот на стареење.

Приказната за Џонатан денес изгледа речиси неверојатно. Додека светот забрзано се менувал низ вековите, тој останал симбол на мирен, бавен и постојан живот. Неговото постоење потсетува дека долговечноста можеби не доаѓа од брзината, туку од стабилноста, приспособувањето и истрајноста низ времето.