Секој што ја следеше играта малку повнимателно можеше да забележи дека Сафонов речиси секоја топка што ќе ја дегажираше ја испраќаше длабоко во полето на Баварците, и тоа не на теренот, туку секогаш надвор од него.

Рускиот голман тоа го правеше со намера, ги почитуваше инструкциите на тренерот Луис Енрике. Со оваа тактика шпанскиот стручњак имаше идеја да го запре најопасниот играч на Баерн, Мајкл Олисе, со овој необичен тактички потег.

Французинот, вистина е, имаше неколку пробиви, но не направи ништо конкретно во нападот, па може да се каже дека тактиката на шпанскиот тренер беше целосно успешна.

Која беше идејата на Енрике?

Една од причините за лошиот настап на Олисе е тоа што секогаш имаше голема концентрација на играчи на ПСЖ на неговата страна од теренот. Тоа беше клучен дел од тактиката.

Речиси цело време кога Олисе напаѓаше, тој беше придружуван од двајца бекови. Исто така, тој немаше карактеристични продори бидејќи му требаше празен простор за тоа, а речиси и да немаше поради густата концентрација на играчи.

Секако, беше потребно да константно просторот на страната на Олисе постојано да се пополнува. Тука доаѓаме до Сафонов и неговата улога.

Енрике му нареди на својот голман да ја дегажира топката надвор од теренот и да му ја „подарува“ на Баерн. Планот беше јасен – шутирајте ја топката на страната каде што е Олисе за да ја зголемите концентрацијата на играчите на таа страна.

Секој пат кога Сафонов, кога ја шутираше топката, тогаш Енрике ги повикуваше своите играчи да се преместат на таа страна од теренот.

Оваа минимална, но тактички совршена одлука резултираше со преоптоварување на гостинскиот тим на десното крило и со тоа надбројување на Олисе кога играта ќе продолжеше.

Оваа тактика навидум дозволи притисок врз Олисе, давајќи му на крилниот напаѓач помалку простор за дејствување и потегот се чинеше дека функционира многу добро.

Со овој тактички потег, Енрике свесно му ја даваше топката на Баерн, но исто така доби на тактичкото позиционирање на своите играчи. Со тоа, тој дополнително ќе ги растураше напаѓачките структури и поставувања на соперниците, а потоа веднаш ќе наредеше притисок врз тој дел од теренот.

Ситуацијата беше повторена најмалку десетина пати во овој дуел, и врз основа на тоа, јасно може да се заклучи дека немало случајност, туку дека станувало збор за строго спроведување на генијалната идеја на тренерот на ПСЖ.