Секоја зима, многу земји се борат со мразот и снегот на своите патишта. Со децении, камената сол беше главен сојузник на возачите, ефикасно топејќи го мразот и намалувајќи го бројот на сообраќајни незгоди. Но, ова решение има и мрачна страна – ја уништува животната средина и го загрозува животот на животните, особено птиците.
Кога солта се посипува по патиштата, дождот и снегот брзо ја испираат во реките, езерата и почвата, каде што ја зголемува соленоста и ја нарушува чувствителната рамнотежа на природните екосистеми, пишува „Метрополитен“.
Растенијата умираат, почвата се суши, водните животни го губат своето живеалиште, а птиците често внесуваат сол, мешајќи ја со песок или минерали. Последиците се дехидрација, откажување на бубрезите и масовни угинувања, што ги погодува и другите видови во синџирот на исхрана.
Шведско решение: иновација од сочувство

Шведска, позната по својата еколошка свест, одлучи да ги промени вообичаените практики. Во 2015 година, Шведската управа за транспорт (Trafikverket) и истражувачите воведоа нов, еколошки прифатлив метод: мешавина од песок и меласа од шеќерна репка. Овој природен нуспроизвод се покажа како ефикасна алтернатива на солта.
Меласата делува на три начини:
• не е токсична и дури го подобрува квалитетот на почвата,
• подобро се прилепува за површината на патот, па не се испира толку брзо,
• го спречува создавањето мраз со намалување на точката на замрзнување на водата.
Покрај сето тоа, бидејќи меласата е јадлива, дивите животни можат безбедно да ја консумираат.
Резултат: побезбедни патишта, помалку угинати птици
Новата метода даде изненадувачки резултати. Во рок од неколку години, бројот на угинати птици значително се намали, додека патиштата останаа безбедни и проодни. Бидејќи смесата не мора да се нанесува толку често како солта, таа се покажа и како поевтино и поодржливо решение. Така, Шведска успеа да ги спои безбедноста на патиштата, економичноста и грижата за природата.
Пример за светот

Успехот на Шведска ги инспирираше и другите земји, како Норвешка, Финска и Соединетите Американски Држави, да испробаат слични методи. Овој пример покажува дека е можно да се постигне рамнотежа меѓу луѓето и природата преку сочувство и иновативно размислување.
Шведската иницијатива е доказ дека одржливоста и емпатијата можат да поттикнат технолошки напредок. Во време кога многу одлуки се диктирани од профитот, Шведска покажува дека е можно да се постапува поинаку – со одговорност кон животната средина и идните генерации.










