Поправката се изведува со специјализиран брод: кабелот се пронаоѓа, се подига, оштетениот дел се заменува, а спојот повторно се спушта на морското дно.
Кога ќе се оштети подводен комуникациски кабел, поправката не почнува со нуркач што го бара прекинот. Прво се утврдува местото на дефектот, а потоа се испраќа специјализиран брод со резервен кабел и потребна опрема.
Според стручниот водич KIS-ORCA, крајните кабелски станици изведуваат тестови за лоцирање на проблемот. Бродот потоа ја подготвува операцијата на морето.

„Тајко респондер“, специјализиран брод за поставување и одржување подводни кабли — архивска фотографија од 2008 година. Фото: Ken Thomas / Wikimedia Commons, јавен домен
Кабелот се крева до бродот
Во една од постапките се користи посебна кука за зафаќање на кабелот. Во одредени услови може да се употреби и далечински управувано подводно возило. Краевите се подигаат до површината за испитување и отстранување на оштетениот дел.
Новиот дел се спојува со кабелот на бродот. По дополнителни тестирања се прави завршниот спој, кој внимателно се спушта назад. Кога е потребно, кабелот повторно се закопува во морското дно.
Постапка за одржување подводни кабли. Видео: Global Marine, преку KIS-ORCA.
Зошто воопшто се кине?
Меѓународниот комитет за заштита на кабли ги посочува бродските сидра како важна причина за оштетувања. Во плитките води ризик носат и риболовните активности; во длабочините влијаат и природни процеси.
Поправката може да трае повеќе денови. Зад враќањето на врската стои прецизна морска операција во која секој спој се проверува пред инфраструктурата повторно да биде оставена на дното.












