На овој начин, половина од вредноста на ваучерот е покриена од јавни средства, додека другата половина ја плаќа самиот патник.

Како што објавува „TU Magazinе“, целта на ваквата програма не е само да им обезбеди на граѓаните попристапен одмор, туку и да го поттикне бизнисот на малите туристички домаќинства и да ги насочи гостите кон области кои не се меѓу најпосетуваните дестинации.

За 75 евра добиваат ваучер од 150 евра

За разлика од класичните субвенции за туризам, каде што корисникот добива однапред одредена помош, овој модел се базира на заедничко финансирање.

Туристот плаќа 75 евра, а надлежната регионална администрација додава уште толку. Ова создава ваучер со вкупна вредност од 150 евра.

Ова практично значи дека за секое инвестирано евро, корисникот добива уште едно евро јавна поддршка, до договорениот износ.

Парите се наменети за употреба во рурални туристички објекти вклучени во програмата, со што се поттикнува потрошувачката во помалите градови.

Зошто овој модел е важен за руралниот туризам?

Голем дел од туристичкиот сообраќај традиционално е концентриран во добро познати градови, крајбрежни одморалишта и други популарни дестинации.

Во исто време, помалите градови и руралните домаќинства честопати се соочуваат со изразена сезонска зависност и недоволен број гости.

Моделот на кофинансирање на одмор е наменет како поттик за туристите да ги разгледаат ваквите дестинации.

Не само сопствениците на сместувачки капацитети би имале корист од доаѓањето на посетителите, туку зголемената туристичка потрошувачка би можела да придонесе за работењето на другите локални даватели на услуги.

На овој начин, поддршката за туристите истовремено станува мерка за развој на локалната економија.

По што се разликува од туристичките ваучери во регионот?

Се наведува дека во Србија и земјите од регионот генерално се применуваат различни модели на поддршка за домашниот туризам.

Во Србија, туристичките ваучери се обезбедуваат во фиксна вредност од 10.000 динари, односно приближно 85 евра, со услов за најмалку пет ноќевања во соодветни угостителски објекти надвор од местото на живеење на корисникот.

Во Република Српска, повремените програми вклучуваат ваучери од 100 конвертибилни марки, односно приближно 51 евро, со минимум две ноќевања.

Хрватска користи различен пристап преку хрватската туристичка картичка, која им овозможува на работодавците да им плаќаат на вработените наменски средства за одмор со даночни олеснувања. Црна Гора повеќе се потпира на поддршка за развој на туристичката понуда, додека Словенија применуваше систем на директни туристички ваучери за време на пандемијата.

Попристапен одмор, но и поддршка за мали домаќинства

Разликата помеѓу овие програми не е само во износите што ги добиваат граѓаните, туку и во начинот на кој се распределуваат јавните средства.

Шпанскиот модел го поврзува личниот придонес на туристот со јавна субвенција, додека другите системи се потпираат на фиксни износи на помош или даночни олеснувања.

За руралните дестинации, ваквите стимулации можат да бидат особено важни надвор од главната туристичка сезона, кога бројот на гости е помал. Основната идеја е да се постигнат две цели истовремено - да се направат одморите поповолни за патниците и да се задржат повеќе пари во локалните заедници што зависат од туризмот.