Ниту еден од овие обиди за демонстрирање машкост и отпор кон таканаречената „воук“ култура не е случаен гаф. Новата ѕвезда на италијанската радикална десница многу промислено се обидува да ја освои таканаречената „маносфера“ – интернет-заедница обединета околу темите за машкоста, машките права и противењето на феминизмот, со цел од провокатор на социјалните мрежи да прерасне во сериозна политичка сила, пишува „Политико“.

За Џорџа Мелони, првата жена премиер на Италија, Ваначи сега претставува сериозен проблем. Таа мора да одлучи дали тој е нејзин политички сојузник или опасен конкурент. Во пресрет на парламентарните избори, кои се очекуваат следната пролет, неговата партија Национална иднина (Футуро Национале) според анкетите ужива поддршка од околу осум отсто, што би можело да ја направи клучен фактор во формирањето на десничарска коалиција.

„Одвратна е самата помисла дека некој може да манипулира со фотографија на жена заради толку бедна пропаганда“, изјавила за „Политико“, Матилде Сиракузано, државна секретарка од редовите на десниот центар во коалицијата на Џорџа Мелони, чија фотографија била манипулирана.

„Мислам дека никогаш не сме паднале толку ниско, особено кога станува збор за некој што претендира да стане национален политички лидер“.

Провокациите на Ваначи можеби изгледаат како уште еден пример за политичко тролање од страна на човек кој ја изградил својата репутација кажувајќи го она што другите не се осмелуваат да го кажат. Но, зад нив стои поширок политички проект, насочен кон незадоволството на младите мажи кои се чувствуваат отуѓено поради феминизмот и прогресивната култура.

Емануеле Поцоло, пратеник од Национална иднина, кој ја напуштил партијата Браќа на Италија на Џорџа Мелони, смета дека младите мажи денес се чувствуваат сè поограничени во односите со жените.

„Мислам дека младите мажи на Запад многу често се речиси кастрирани кога станува збор за нивниот инстинкт во однесувањето кон жените“, изјавил тој, тврдејќи дека дури и легитимните романтични обиди за зближување можат да бидат протолкувани како агресија.

„Културниот проблем е во тоа што понекогаш изгледа како сè да е вознемирување, сè да е злоупотреба, сè да е насилство“, додал тој, нагласувајќи дека вистинската злоупотреба мора да биде казнета.

Медитерански патријархат

Ваначи ги комбинира провокативните пораки на интернет и имиџот на алфа-мажјак со политичка програма која ветува враќање на традиционалните улоги на мажите и жените.

Партијата Национална иднина има и посебен назив за општествениот поредок за кој се залага: „медитерански патријархат“.

Програмата на партијата повикува на воспитување „силни мажи“, способни да ги контролираат сопствените емоции и страсти, да ги заштитуваат жените и да се жртвуваат за општеството. Таа се противи на неодамна воведеното кривично дело фемицид (убиство на жена врз основа на нејзиниот пол), го осудува феминизмот, а заштитата на животот „од зачнувањето до природната смрт“ и „природното семејство“ ги прогласува за вредности за кои нема преговори.

Главниот архитект на ваквата визија и автор на најголемиот дел од партиската програма, Лоренцо Гасперини е конзервативен католички професор по филозофија од Тоскана, кој на социјалните мрежи се спротивставувал на вакцинацијата и правото на абортус, а за насилството врз жените го обвинувал феминизмот.

Резултатот е политичка понуда што обединува неколку различни традиции: конзервативното католичко сфаќање на семејството и сексуалноста, постарите италијански идеали за машкоста и многу поновата интернет-политика изградена врз чувството дека мажите се обесправени.

Стимулации за зголемување на наталитетот и наследството на Мусолини

Програмата настојува традиционалните семејни вредности да ги преточи во конкретни мерки. Таа предлага парични надоместоци за родителите кои ќе ја напуштат работата за да ги одгледуваат своите деца, како и даночни олеснувања и предност при вработување во јавниот сектор за родителите со повеќе деца.

Некои од предлозите потсетуваат на фашистичката „Битка за наталитетот“ на Бенито Мусолини, преку која неговиот режим го поттикнувал раѓањето деца со слични поволности, истовремено промовирајќи го мајчинството како патриотска должност.

Лука Сфорцини, поранешен идеолог на Ваначи, кој во меѓувреме ја прекинал соработката со него, смета дека називот „медитерански“ е вешт маркетиншки потег.

„Тоа е како кога зборувате за медитеранската исхрана“, изјавил тој за „Политико“.

„Помислувате на италијанска храна, моцарела, домати, маслиново масло“, додал тој.

Според Сфорцини, на тој начин зад „идиличните, позитивни слики“ се прикрива патријархален модел на општество во кој мажите се поставени над жените.

„Тоа е монструозно“, заклучил тој.

Поцоло го отфрла тврдењето дека партиската програма се залага за машка надмоќ.

„Токму спротивното. Кога зборуваме за медитеранскиот патријархат, основната идеја е да се обноват, зачуваат и пренесат одговорностите што мажот ги има во семејството и општеството“, објаснил тој.

Според него, мажите имаат должност да покажуваат почит, љубов и заштита кон жените, со целосно отфрлање на насилството и присилната контрола.

Поцоло ја бранел и изјавата на Ваначи за жените „без здолништа“, нарекувајќи ја „исклучително духовита“. Станувало збор за алузија на вицепремиерот Антонио Тајани, кој се залагал за долги здолништа.

Според Поцоло, способноста на Ваначи да се поврзе со обичните Италијанци потсетува на политичкиот талент на Силвио Берлускони.

На неодамнешен собир во градот Орвието, во регионот Умбрија, Ваначи го бранел концептот на медитеранскиот патријархат, тврдејќи дека тој не подразбира „угнетување и поседување“, туку „должност, верност и жртвување“.

Тој додал дека токму таквиот семеен модел овозможил „да опстанеме во изминатите 2.000 години“.

Елиса Ерколи, претседателка на организацијата за женски права „Диференца Дона“ (Differenza Donna), ја осудила неговата програма како „враќање на надмоќта на белиот, цисродов алфа-мажјак, на кого жената му служи како слугинка“.

Генералот кој ја освоил радикалната десница

Ваначи, кој служел во Ирак и Авганистан, станал медиумска сензација во 2023 година, кога во сопствено издание ја објавил книгата „Светот наопаку“ (Il mondo al contrario), во која остро се пресметува со имиграцијата, феминизмот и хомосексуалноста.

На хомосексуалците во книгата им порачува: „Не сте нормални, помирете се со тоа“.

Неговите приврзаници го славеле како бранител на здравиот разум пред прогресивната политика. На изборите за Европскиот парламент во 2024 година, како кандидат на антиимигрантската партија Лига, освоил повеќе од половина милион гласови.

Во февруари оваа година ја основал сопствената партија, Национална иднина.

Анализите на анкетите покажуваат дека околу 62 отсто од потенцијалните гласачи на неговата партија се мажи, а особено силна поддршка има меѓу физичките работници и невработените.

Поцоло негира дека Национална иднина намерно се насочува кон машките гласачи. Тој тврди дека амбицијата на партијата е да допре до Италијанците од сите општествени групи кои сметаат дека постојните политички опции не ги претставуваат нивните интереси.

Федерика Формато, предавачка на британскиот Универзитет во Брајтон, која ги истражува родовите прашања и радикалната десница, смета дека Ваначи „го испитува теренот“ за да утврди дали може да ја придобие поддршката на помладите мажи.

Притоа, тој се потпира на она што Формато го опишува како чувство на „ускратени права“ кај младите мажи, кои сметаат дека општеството повеќе не им ги признава положбата и привилегиите на кои веруваат дека имаат право.

Римски легионери, гладијатори и алфа-мажјаци

Како професионален војник, Ваначи со години го градел својот јавен имиџ врз физичката сила, натпреварувачкиот дух и воените способности.

На социјалните мрежи се шират негови фотографии генерирани со вештачка интелигенција, на кои е прикажан како жител на антички Рим, во сцени што потсетуваат на филмскиот спектакл „Гладијатор“ на режисерот Ридли Скот.

Според Формато, римската иконографија служи за проектирање „мажественост и хипермаскулинитет“, додека неговата воена кариера дополнително му помага да го изгради имиџот на „алфа-мажјак“.

Хуморот, интернет-мемињата и намерните провокации се особено ефективни кај помладата интернет-публика, објаснува Формато, бидејќи овозможуваат релативно сложените идеолошки пораки да се сведат на слики што можат веднаш да се разберат.

„Тој не е наивен. Кажува одредени работи за да провоцира и да привлече уште поголемо внимание“, рекла таа.

Џорџа Мелони пред непријатен избор

Сето ова ѝ создава сериозни политички главоболки на италијанската премиерка.

Партијата на Ваначи привлекува гласачи од нејзината партија Браќа на Италија и од Лигата на Матео Салвини, а истовремено нуди значително побескомпромисна програма во однос на имиграцијата, општествените вредности и надворешната политика.

Сепак, Ваначи ја остави отворена можноста за сојуз со Мелони доколку ѝ бидат потребни неговите гласови.

Тој ја опишал Национална иднина како природен партнер на десниот центар, но инсистира дека секој договор мора да ги почитува принципите на неговата партија.

Според новиот италијански изборен закон, кој на коалициите со најмалку 42 отсто од гласовите им овозможува дополнителни пратенички места за обезбедување мнозинство во парламентот, гласачите на Ваначи би можеле да имаат пресудно значење.

Така, Мелони се соочува со непријатен избор: да го остави Ваначи надвор од коалицијата или во својата влада да вклучи движење чија привлечност делумно се темели на незадоволството на мажите кои сметаат дека феминизмот отишол предалеку.

Според Формато, Ваначи го користи политичкиот простор во Италија во кој досега немало личност способна таквото незадоволство да го претвори во организирана гласачка сила.

Поранешниот генерал, ветувајќи враќање на традиционалната машкост, очигледно одлучил да го заземе токму тој простор.

„Постои празно столче“, заклучила Формато.