Додека повеќето планински села на оваа надморска височина служат само како привремено летно засолниште за сточарите, во Босача огништата не згаснуваат ниту во текот на најсуровите зимски месеци. Кога снегот ќе го окова Дурмитор и ќе ги отсече патиштата, во ова царство на тишината и белината остануваат најупорните жители, кои гордо ја чуваат традицијата на живот „меѓу ѕвездите“.

„Порано овде имаше многу повеќе луѓе, но многумина се иселија во потрага по подобар живот. Сепак, во Босача и понатаму има жители, а некои дури и се враќаат во оваа убавина и на имотите на своите предци. Животот овде не може да се спореди со ништо, тука темпото го диктира само природата и никој друг. Животот во текот на зимските месеци можеби е суров, но има своја убавина. Во текот на летната сезона селото е полно со туристи“, раскажал за РИНА еден од постојаните жители.

Да се стигне до Босача, која е оддалечена од центарот на Жабљак само околу четири до пет километри, во текот на летните месеци претставува вистинско уживање. Патниците ги пречекуваат бескрајни зелени пасишта, мирисот на четинарите и величествениот масив на Дурмитор, кој изгледа како да се издигнува директно зад селските куќи.

Меѓутоа, сликата драстично се менува уште во ноември, кога почнуваат првите снегови. Животот на 1.600 метри надморска височина бара посебна ментална и физичка сила. Жителите однапред се подготвуваат за долгата изолација – дрвата за огрев се складираат уште во текот на летото, а оставите се полнат со основни прехранбени производи и традиционални дурмиторски производи како сирење и пршута.

Се слушаат сите светски јазици

Некогаш единствената врска со светот биле скиите и коњите, додека денес, иако механизацијата помага, природата и понатаму го има последниот збор. Некогаш патот е прооден, а некогаш не. Сепак, во текот на летото во Босача можат да се слушнат сите светски јазици, а туристите се воодушевени.

„Ова е рај на земјата. Посетив многу земји и планини, но Дурмитор и сè што го опкружува е навистина неверојатно. Тој спој на шуми, планини и езера е навистина уникатен и совршен. Луѓето се многу пријатни и срдечни, нè поздравуваат и нè нудат со храна и пијалаци. Сигурно повторно ќе се вратиме“, изјавила Елени од Грција, која веќе неколку дена престојува на Дурмитор.

Босача има богата и изненадувачка историја. Иако првично настанала како овчарска населба, каде што семејствата од пониските предели го носеле добитокот на богатите пасишта, селото крие и интересна спортска историја.

Во шеесеттите години од минатиот век, Босача била едно од пионерските места за развој на скијањето во овој дел на Црна Гора, за што сведочат и старите архивски фотографии. Над самото село се издигнува и катунот Велики Штуоц, кој се наоѓа на дури 2.000 метри надморска височина.

Во непосредна близина на селото се скриени три прекрасни дурмиторски глацијални езера – Змиње, Јаблан и Барно Езеро. Пешачките патеки што водат низ вековните шуми овозможуваат лесен пристап до овие „планински очи“, правејќи ја Босача идеална база за бегство од градскиот метеж и летните горештини.