Поминаа три години откако тогашниот тринаесетгодишен К.К. уби девет ученици и еден обезбедувач на училиштето, а рани уште пет ученици и еден наставник по историја, користејќи два пиштоли од неговиот татко во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград.
И по три години, К.К., кој не можеше да биде кривично одговорен, е во психијатриска болница, а неговите родители беа осудени на неколку години затвор со првостепена пресуда, но Апелациониот суд во Белград ја поништи таа пресуда и му наложи на Вишиот суд во Белград да го повтори судењето.
На 3 мај, кратко пред девет часот во училиштето каде што учеше К.К., прво ги уби чуварот и учениците на самото место, а потоа влезе во својата училница каде што продолжи да пука. Осум ученици и еден обезбедувач беа убиени на самото место, додека едно девојче подоцна им подлегна на повредите. Потоа тој повреди уште пет ученици и наставник по историја. Потоа против неговите родители беа покренати кривична постапка и пет граѓански постапки врз основа на барањата на повредените и семејствата на убиените.
На крајот од 2024 година, Вишиот суд во Белград донесе првостепена пресуда против родителите на момчето, Владимир и Милјана Кецмановиќ, за сторено кривично дело злоупотреба и занемарување на малолетно лице, осудувајќи ги на максимална затворска казна од три години. Владимир Кецмановиќ беше осуден и за кривично дело тешко дело против јавната безбедност и беше осуден на единствена затворска казна од 14 и пол години. Тој е во притвор од 3 мај 2023 година, додека Милјана Кецмановиќ цело време се брани од слобода.
Сепак, оваа пресуда беше поништена од второстепениот суд и наложи повторно судење.
Од друга страна, Апелациониот суд го осуди Немања Маринковиќ, инструктор на стрелиштето каде што К.К. вежбаше пукање, на едногодишна казна домашен притвор за давање лажно сведочење.
Сопственикот на стрелиштето, Ратко Ивановиќ, претходно склучи спогодба за признавање на вишата вина со Вишото јавно обвинителство во Белград, врз основа на која судот го прогласи за виновен за кривично дело давање лажно сведочење и му изрече шест месеци домашен притвор.
Против родителите на момчето беа поднесени и пет тужби – првата ја поднесоа 27 членови на семејството на убиените, втората од членови на семејството Дукиќ, чија ќерка потоа беше убиена, кои ја тужеа државата покрај училиштето, третата и четвртата ги поднесоа ранетите момчиња, или нивните родители како законски застапници, а петтата од ранетиот наставник по историја.
Вишиот суд во Белград ги заврши сите постапки во прв степен и им наложи на Кецмановиќ и на училиштето да им исплатат повеќе од 411 милиони динари на оштетените.
Апелациониот суд треба да ги донесе конечните одлуки во оваа постапка.
Момчето К.К., кое во времето на злосторството сè уште немаше 14 години, па затоа не е кривично одговорно, ги застрела своите пријатели со два пиштоли на својот татко, кои тајно ги зема од сефот на 1 мај откако го „проби“ кодот за сефот. Потоа, два дена подоцна, ги стави во ранецот, отиде на училиште и за време на првиот час уби 10 лица, а рани уште пет деца и еден наставник по историја.
На 19 септември 2024 година, Владата на Србија одлучи да ги воспостави 3 и 4 мај како Денови на сеќавање на жртвите од масовните убиства што се случија во основното училиште „Владислав Рибникар“ и во селата Орашје и Дубона кај Младеновац еден ден подоцна, а планирано е овие денови да се одбележуваат секоја година.
