Вработените кои се под стрес или се отфрлени не само што претставуваат ризик за задржување на работната сила, туку можат и да ја намалат продуктивноста.

Според консултантската куќа „Галуп“, таквата загуба достигнува до 9 проценти од глобалниот бруто домашен производ, според извештајот „Состојба на глобалното работно место 2026“.

Сепак, трендот оди во лоша насока. На глобално ниво, ангажираноста на вработените се намалува, а работниците се чувствуваат сè помалку мотивирани, поврзани и посветени на работата.

Според проценките, глобалната стапка на ангажираност е само 20 проценти, што е најниско ниво од 2020 година.

Дали работниците се под поголем стрес во Европа или Америка?

Глобалната слика открива впечатлив контраст. Европа е помалку стресирана, но е и регион со најниско ниво на ангажираност, шеста година по ред. Во исто време, САД и Канада имаат најангажирана работна сила, но и највисоко ниво на стрес.

Кој во Европа најдобро се справува со стресот?

Кога станува збор за стрес, вработените во јужна Европа се генерално најпогодени. Највисоки нивоа на стрес се забележани во Грција (61 процент), Малта (57 проценти), Кипар (56 проценти), Италија (51 процент) и Шпанија (47 проценти).

Од друга страна, најмал притисок чувствуваат вработените во Данска (19 проценти), Полска (22 проценти) и Литванија (23 проценти).

Според податоците, профилот на вработени кои се под најголем стрес најчесто вклучува менаџери под 35 години кои работат во хибриден режим.

Кој е најмалку ангажиран, по земја и демографија?

Најниски нивоа на ангажираност во Европа се забележани во Хрватска и Полска (7 проценти секоја), по што следат Франција и Швајцарија (8 проценти секоја), како и во Луксембург, Ирска и Австрија (9 проценти секоја).

Шпанија и Велика Британија (по 10 проценти), како и Германија и Италија (11 проценти), само малку го надминаа двоцифреното ниво.

Во исто време, Албанија (32 проценти), Романија (31 процент), Шведска (25 проценти) и Малта (25 проценти) бележат едни од највисоките нивоа на ангажираност во Европа.

Податоците покажуваат дека најмалку ангажирани се главно работници под 35 години, вработени на неменаџерски позиции и без можност за работа од далечина, дури и делумно, иако разликите во споредба со другите групи се релативно мали.

Дополнителни 15 проценти од вработените не само што не се ангажирани, туку се „активно исклучени“, што значи дека свесно и намерно се дистанцираат психолошки од работата, тимот и работодавачот, што е феномен што сега се нарекува „тивка оставка“.

Анкетата го оценува овој пад на ангажираноста како „причина за загриженост“.

„Ова е првпат глобалната ангажираност да се намали две години по ред. Најголемиот пад е забележан во Јужна Азија (минус пет процентни поени). Ниту еден регион во светот не го зголемил ангажманот во изминатата година“, се наведува во извештајот.

Дали европските работници се во подобра позиција на глобално ниво?

И покрај помалата ангажираност, податоците покажуваат дека европските работници се во многу подобра позиција кога станува збор за општата благосостојба.

Околу 49 проценти од вработените во Европа изјавуваат дека „живеат добро“, во споредба со глобалниот просек од 34 проценти.

Половина од светските региони забележаа зголемување на овој индикатор, а најголем скок постигнаа Латинска Америка и Карибите (плус два процентни поени), како и Европа (плус два).

Финска (81 процент), Исланд (78 проценти) и Данска (78 проценти) водат во однос на задоволството од животот во Европа.

И покрај предизвиците што ги носи вештачката интелигенција и глобалната нестабилност, мнозинството европски работници остануваат оптимисти, 57 проценти веруваат дека сега е добро време да се најде работа, што е над глобалниот просек од 52 проценти. Холандија е на врвот со 86 проценти, додека Словачка е на дното со 32 проценти.

На глобално ниво, регионот на Блискиот Исток и Северна Африка бележи најмал оптимизам (36 проценти), додека најоптимистички настроени работници се во Југоисточна Азија, каде што 64 проценти веруваат дека сега е добро време за вработување.