Со новата песна „22“, Теа Трајковска ни отвора еден искрен и топол простор, место каде што младоста, љубовта и спомените се преплетуваат во еден тивок, но моќен ритам.
„На 22 научив да патам, на 22 знаев јас да сакам“, стих што се чувствува како разговор со самата себе, моменти што остануваат длабоко врежани. Во нив се крие младост што учи, срце што се отвора и расте, и спомени што не се бришат, само стануваат дел од нас, како нежна тетоважа.
„По добро памти ме, кога срце боли“ – стих што го чувствуваш и кога се сеќаваш на она што било, и кога гледаш кон она што допрва доаѓа. Песната е повик за враќање кон она што е суштинско - чувството, кон вистината што ја носиме во себе. „Што и да кажам, сега излишно е“ - момент кога зборовите се само сенки на емоцијата што веќе постои. Но токму во таа тишина, секој тон, секоја пауза, носи цела приказна.
Теа се враќа кон својот препознатлив, емотивен почеток, со музика што нежно го обвива секој стих. Аранжманот на Лазар Цветковски создава простор секоја емоција да дише, додека видеото на Никола Наумовски го следи патот меѓу минатото и сегашноста, помеѓу спомените и она што ни остава надеж. „22“ не е само музика, туку вистинско емотивно патување. Момент што се чувствува, се памети и останува. Теа Трајковска ја раскажува својата приказна со отворено срце, и токму таа вистинска искреност ја прави песната истовремено и тивка и моќна.
