Емоциите, мислите и телото се поврзани. Емоциите се длабоко вкоренети во нашето битие. Нерешените негативни емоции често стануваат владетели, управувајќи со нашиот внатрешен свет. Како невидливи господари, тие можат да нè доведат до работ.
Кога ги потиснуваме емоциите, тие не исчезнуваат – наместо тоа, тие се задржуваат во нашата потсвест. Овие „заробени“ чувства можат да станат корен на депресија, анксиозност и други внатрешни конфликти. И тие можат да се манифестираат преку физичка болка од болести и состојби.
Ова се случува затоа што нашите емоции и нашата болка ги делат истите нервни патишта и центри во мозокот, па затоа можат да се испреплетени.
Кога сме под стрес, вознемирени, лути или тажни, нашето тело лачи хормони на стрес, како штосе кортизол и адреналин, кои можат да ја зголемат чувствителноста на болка и да го намалат прагот на болка.
Кога сме под влијание на негативни емоции, нашиот мозок може да ги засили сигналите за болка што доаѓаат од телото, па болката станува поинтензивна и непријатна. Од друга страна, кога сме среќни, задоволни, смирени или благодарни, нашето тело лачи хормони на среќа, како што се ендорфини, серотонин и допамин, кои можат да ја намалат чувствителноста на болка и да го зголемат прагот на болка.
Кога сме под влијание на позитивни емоции, нашиот мозок може да ги намали сигналите за болка што доаѓаат од телото, па болката станува послаба и поподнослива.
Мислите и емоциите можат да активираат или инхибираат различни органи, влијаејќи на нивната функција и здравје. Секој орган е поврзан со одредена емоција, која може да ја зајакне или ослабне, во зависност од тоа дали е позитивна или негативна.
Срцето ја претставува љубовта, а крвта ја претставува радоста. Срцето пумпа крв низ телото, снабдувајќи го со кислород и хранливи материи. Кога чувствуваме љубов и радост, нашето срце чука посилно и побрзо, а нашето лице и тело стануваат розови и топли. Меѓутоа, кога чувствуваме тага, осаменост, очај или загуба, нашето срце се контрахира и забавува, а нашето лице и тело стануваат бледи и ладни. Продолжената тага може да доведе до проблеми со срцето, како што се аритмија, ангина пекторис или срцев удар.
Црниот дроб е поврзан со лутина, фрустрација и агресија. Црниот дроб е орган кој ја чисти крвта од токсини и го регулира нивото на шеќер и масти во крвта. Кога се чувствуваме лути, нашиот црн дроб се напнува и лачи повеќе жолчка, што помага во варењето на масната храна. Меѓутоа, кога лутината е прекумерна или потисната, нашиот црн дроб може да стане воспален и оштетен, што може да доведе до проблеми со варењето, холестерол, дијабетес или цироза.
Белите дробови се поврзани со тага, жал и неприфаќање на ситуацијата во која се наоѓаме. Белите дробови се органите што овозможуваат дишење и размена на гасови помеѓу крвта и воздухот. Кога се чувствуваме тажни, нашите бели дробови се стеснуваат и го намалуваат капацитетот за дишење, што може да доведе до воздивнување или плачење. Меѓутоа, кога тагата е хронична или длабока, нашите бели дробови можат да ослабнат и да станат подложни на инфекции, воспаление или астма.
Бубрезите се поврзани со страв, несигурност и вознемиреност. Бубрезите се органи што ја филтрираат крвта и излачуваат вишок течности и отпадни материи од телото. Кога чувствуваме страв, нашите бубрези се грчат и го намалуваат протокот на крв и урина, што може да доведе до потење, тресење, забрзан срцев ритам или неконтролирано мокрење. Сепак, кога стравот е постојан или ирационален, нашите бубрези можат да ослабнат и да ја изгубат способноста за чистење на крвта, што може да доведе до проблеми со крвниот притисок, едем, камења во бубрезите или откажување на бубрезите.
Слезината е поврзана со грижа, загриженост и преокупација. Слезината е орган кој произведува и складира крвни клетки и учествува во имунолошкиот систем. Кога чувствуваме загриженост, нашата слезина се напрега и користи повеќе енергија, што може да доведе до замор, слабост, губење на апетит или анемија. Меѓутоа, кога грижата е хронична или прекумерна, нашата слезина може да се зголеми и оштети, што може да доведе до проблеми со крвта, имунитетот, инфекција или тумор.
Затоа, нашите емоции и нашите органи се неразделно поврзани, па затоа е важно да бидеме свесни за емоциите и соодветно да ги изразуваме и регулираме. На овој начин, можеме да ги зајакнеме нашите органи и да го подобриме нашето физичко и ментално здравје.
Некои од начините да се постигне ова се: водење дневник за чувства, разговор со некој на кого му верувате, вежбање, медитација, јога, масажа, акупунктура, музикотерапија, ароматерапија, уметност и хоби.
Психосоматските нарушувања се разликуваат од психосоматските болести, кои се посериозни и трајни последици од психолошкото влијание врз телото.
Некои примери за психосоматски нарушувања се: главоболка или мигрена, која може да биде предизвикана од стрес, нервоза или напнатост; болка во стомакот, која може да биде предизвикана од страв, грижа или нервоза; болка во градите, која може да биде предизвикана од паника, вознемиреност или тага; болка во грбот, која може да биде предизвикана од депресија, лутина или вина; потење, треперење, забрзано чукање на срцето, кое може да биде предизвикано од страв, стрес или возбуда.
Психосоматските нарушувања може да се третираат на различни начини, во зависност од причината и симптомите. Некои од начините се разговор со психолог, психијатар или друг професионалец, кој може да помогне во идентификувањето и решавањето на психолошките проблеми што влијаат на телото, вежбање, медитација, јога, масажа, акупунктура или други техники за релаксација, кои можат да помогнат во намалувањето на стресот, напнатоста и болката.
