Гигантската советска и латвиска хероина, висока дури 213 сантиметри, нè напушти по долга и тешка болест, оставајќи зад себе наследство што засекогаш ќе биде запишано со златни букви во историјата на спортот. Нејзината доминација на паркетот во текот на 1970-тите и 1980-тите била апсолутна, а нејзиното име стана синоним за непобедливост.

Непобедлива сила под обрачите

Кариерата на Уљана Семјонова била беспрекорна колекција од трофеи и победи. Со репрезентацијата на Советскиот Сојуз освоила сè што можело да се освои. Двапати се искачила на олимпискиот трон, освојувајќи златни медали на Игрите во Монтреал 1976 и Москва 1980 година. Покрај тоа освоила и титули на светска шампионка (1971, 1975, 1983), како и неверојатни десет последователни титули европска шампионка во периодот од 1968 до 1985 година. Речиси неверојатен е податокот дека Семјонова во својата репрезентативна кариера, на сто одиграни официјални натпревари, никогаш не ја почувствувала горчината на поразот.

Подеднакво доминантна била и на клупско ниво. Речиси целата кариера ја поминала во дресот на клубот ТТТ Рига, со кој испишала историја. Дури петнаесет пати го освоила првенството на Советскиот Сојуз, а неверојатни единаесет пати го кренала трофејот на Купот на европските шампионки, натпреварување што денес е познато како женска Евролига.

Легенда поголема од животот

Иако нејзините трофеи се импресивни, она што ја направило Семјонова легенда била нејзината појава и целосната доминација. Висината од 213 сантиметри и стапалата на кои носела чевли по мерка, европски број 58, ја правеле нерешлива загатка за ривалките. Но, нејзината игра не се темелела само на висината; поседувала исклучителна кошаркарска интелигенција и техника што ја правела незапирлива.

Признанието за нејзината големина пристигнало во 1993 година, кога станала првата неамериканска кошаркарка примена во престижната „Naismith Memorial Basketball Hall of Fame“. Подоцна била вклучена и во Женската кошаркарска куќа на славните (1999), како и во Куќата на славните на ФИБА (2007), со што нејзиниот статус на икона бил глобално потврден. Во својата татковина Латвија била прогласена за најдобра кошаркарка на 20. век.

Тешка битка по кариерата

Нејзината неверојатна висина била последица на акромегалија, нарушување предизвикано од вишок хормон за раст. За жал, здравствените проблеми што ѝ овозможиле спортска доминација ѝ зеле тежок данок во подоцнежниот живот.

Во текот на последните години водела тешка битка со бројни компликации. Во 2022 година ѝ била ампутирана ногата, а движењето ѝ било исклучително отежнато, поради што поголемиот дел од времето го поминувала врзана за кревет и во инвалидска количка. Починала во Рига, а веста за нејзината смрт ја потврди Латвискиот кошаркарски сојуз.

По завршувањето на играчката кариера, Уљана се посветила на хуманитарна работа и со години го водела Латвискиот олимписки социјален фонд, помагајќи им на спортските ветерани. Нејзиното заминување го означува крајот на една ера. Си замина жената која не беше само висока кошаркарка, туку спортска икона што ја трансформирала играта под обрачите и оставила неизбришлива трага, не само во латвиската, туку и во светската историја на спортот.