Американскиот претседател Доналд Трамп на прес-конференцијата во Белата куќа изјави дека очекува режимот во Куба наскоро да падне, нарекувајќи ја островската нација неуспешна нација чија идеологија ја спореди со политиката на американските демократи.

Кога еден новинар го праша дали ќе се држи до претходните најави за преземање на Куба за време на неговиот мандат, Трамп одговори дека ситуацијата на островот е неодржлива.

„Куба пропаѓа, тоа е неуспешна нација. Тие имаат идеологија многу слична на онаа на Демократската партија. Тоа е комунистичка и социјалистичка држава, сè споено во едно. Имаме одлични луѓе кои поминале низ ужасен третман таму, кубански Американци кои гласале за мене во 94 проценти од времето и ние се грижиме за нив. Ќе им помогнеме на хуманитарна основа, всушност веќе им помагаме, но ќе видиме што ќе се случи. Куба ќе биде интересна, замислувам дека ќе пропадне доста брзо“, рече тој.

Изјавите на Трамп се продолжение на месеците отворен притисок врз Хавана. Во неколку наврати во последните месеци, американскиот претседател, јавно објави дека ударните групи на американските носачи на авиони, на враќање од војната против Иран на исток, би можеле да застанат покрај брегот на Куба за да го „решат проблемот“ таму. Ваквите најави предизвикаа голема загриженост во регионот бидејќи сугерираат можност за поморска блокада или нов воен притисок врз режимот кој веќе се соочува со ѕид.

Ситуацијата за Хавана стана безнадежна откако американските специјални сили спроведоа молскавична воена операција во Венецуела и го киднапираа диктаторот Николас Мадуро.

Оваа акција зададе фатален удар врз кубанската економија бидејќи властите во Каракас веднаш го прекинаа протокот на сурова нафта до Хавана. Со децении, токму венецуелската нафта беше единствениот енергетски појас што ја спаси кубанската економија, а со нејзиното ненадејно прекинување, земјата остана без гориво за одржување на основните функции.

Целосен мрак и колапс на електричната мрежа

Губењето на венецуелската енергија доведе до најлошата енергетска криза во Куба во модерната историја. Застарените термоцентрали од советската ера, кои не беа соодветно одржувани со години, почнаа да се исклучуваат во низа, а националниот електроенергетски систем целосно се распадна неколку пати во изминатите месеци.

Милиони граѓани живеат во целосен мрак со денови, а ограничувањата на електричната енергија во градовите и провинциите траат дваесет часа на ден. Поради прекините во снабдувањето со електрична енергија, се расипуваат залихите на храна, пумпните станици за вода за пиење престануваат да работат, додека болниците зависат од генератори на електрична енергија кои често остануваат без гориво. Во комбинација со хроничниот недостиг на храна и лекови, властите во Хавана повеќе немаат никаков механизам за да го спречат економскиот колапс, поради што Вашингтон проценува дека деновите на кубанскиот режим се избројани.