Студијата е објавена во списанието „Food & Function“, а ја спровеле истражувачи од Медицинскиот центар на Универзитетот во Мастрихт, Холандија, со цел да го испитаат влијанието на редовното консумирање кикиритки врз реакцијата на мозокот на инсулин во текот на стареењето.

Во експериментот учествувале 31 здраво лице на возраст од 60 до 75 години, пренесе „Јуроњуз“.

Учесниците во текот на 16 недели секојдневно јаделе по 60 грама печени кикиритки со лушпа, без додадена сол. Потоа, истражувачите ги споредиле резултатите со друг период во кој учесниците не консумирале кикиритки.

Подобрена реакција на мозокот на инсулин

Резултатите покажале подобрена реакција на одредени области од десната мозочна хемисфера на инсулин, вклучувајќи делови од хипокампусот, парахипокампалниот гирус, лингвалниот гирус и задниот цингуларен гирус. Станува збор за региони кои учествуваат во процесите на меморирање и други когнитивни функции.

За да ја измерат оваа реакција, истражувачите им давале на учесниците инсулин преку носот, а потоа со помош на магнетна резонанца, заснована на означување на артериската крв, ги следеле промените во протокот на крв низ различните региони на мозокот.

Инсулинот има важна улога во низа мозочни процеси поврзани со учењето, меморијата и комуникацијата меѓу нервните клетки.

Реакцијата на мозокот на овој хормон може да стане помалку ефикасна со текот на годините, а оваа промена се поврзува со когнитивното опаѓање што го придружува стареењето.

Сепак, истражувачите не докажале дека консумирањето кикиритки го спречува когнитивното опаѓање или го запира развојот на деменција, туку забележале промени во начинот на кој одредени мозочни региони реагираат на инсулин.

Овие наоди се надоврзуваат на претходно истражување на истиот тим, поврзано со истата промена во исхраната, објавено во 2025 година во списанието „Clinical Nutrition“. Тогаш резултатите покажале зголемување на вкупниот проток на крв низ мозокот за 3,6 отсто, како и подобрување на вербалната меморија за 5,8 отсто по 16 недели од интервенцијата.

Истражувачите сметаат дека хранливиот состав на кикиритките би можел да објасни дел од овие ефекти, бидејќи оваа намирница содржи незаситени масти, влакна, витамини, минерали, биолошки активни растителни соединенија и растителни протеини.

Кикиритките се и извор на аминокиселината Л-аргинин, која организмот ја користи за производство на азот моноксид – соединение што помага во регулирањето на функциите на крвните садови и кое би можело да биде поврзано со процесите на учење и меморирање.

Дали јадењето кикиритки е доволно за заштита на меморијата?

За овие наоди сепак се потребни дополнителни истражувања за да се утврди до кој степен забележаните промени во реакцијата на мозокот на инсулин навистина влијаат врз меморијата и менталните способности.

Експериментот бил ограничен на само 31 лице, а показателите што ги следеле истражувачите не се доволни за со сигурност да се тврди дека кикиритките обезбедуваат заштита од Алцхајмерова болест или други форми на деменција.

Спроведувањето студии со поголем број учесници и нивното следење во подолг временски период би помогнало појасно да се утврди природата на оваа поврзаност, како и дали потенцијалните придобивки се задржуваат со текот на времето.