За повеќето посетители, стигнувањето до Крстот е момент за одмор и враќање дома. За Жарко Терзиевски и Емилија Лазареска, тоа значело повторно тргнување нагоре — сè до дванаесеттото искачување.

Двајцата го избрале Водно за предизвикот „еверестинг“, со повторување на патеката од Полициска до Крстот. Според објавата на Лазареска што ја пренесе „Скопје1“ на 26 октомври, собрале 9.080 висински метри. Прикажаното време на активноста изнесува 21 час и 49 минути.

Жарко Терзиевски и Емилија Лазареска. Фото: објава на Емилија Лазареска / Скопје1

Што значи да го „искачиш Еверест“ на локална планина?

Идејата на предизвикот е едноставна за објаснување, но тешка за исполнување: со искачувања во еден обид да се соберат најмалку 8.848 метри висинска разлика. Тоа е прагот што го користи „Everesting“ за целосниот предизвик.

Кај пешачката варијанта се дозволени трчање и одење. Официјалните правила предвидуваат обид без спиење, додека паузите за храна и одмор се вклучуваат во вкупното изминато време. Активноста се евидентира на Strava, а за официјално признавање се поднесува на проверка.

Според пријавените 9.080 метри, Жарко и Емилија го надминале тој праг за 232 метри. Лазареска ја опишала авантурата како долга и убава и им се заблагодарила на луѓето што помогнале со организацијата, логистиката и поддршката.

Предизвикот е и во повторното тргнување

Посебноста на ваквиот потфат е во повторувањето. Нема нов врв по секоја делница, ниту поинаква цел на хоризонтот: истата патека треба да се помине одново, додека заморот се натрупува.

Токму тука приказната добива тежина и надвор од бројките. Секое пристигнување до Крстот е мала завршница, по која треба да се донесе истата одлука — да се продолжи.

Споредбата со Еверест се однесува на собраното искачување, а не на условите, надморската височина или ризиците на хималајска експедиција. Вредноста на потфатот на Водно е во неговата сопствена мерка: позната планина, дванаесет повторувања и истрајност до последното искачување.