Ако се задишувате штом ќе се искачите еден или два ката, не сте единствени.
Качувањето по скали бара поголем напор отколку одењето по рамно, па сосема е очекувано да ви се забрзаат пулсот и дишењето. Сепак, ако ви недостига воздух при активности што претходно сте ги извршувале без проблем, не би требало автоматски да претпоставите дека само немате кондиција, пренесува „Danas“.
Експертите со кои разговарал „HuffPost“ објаснуваат зошто се случува тоа, кои фактори можат да влијаат врз дишењето и во кои ситуации е важно да побарате совет од лекар.

Зошто толку се задишуваме додека се качуваме по скали?
Качувањето по скали претставува поголем физички напор отколку одењето по рамна површина. Со секој чекор ја подигнуваме сопствената тежина, поради што на мускулите им е потребен повеќе кислород, а срцето и белите дробови мора да работат поинтензивно за да ја задоволат таа потреба.
Докторката Кетрин Полгирс, специјалистка по семејна и спортска медицина на Универзитетот во Луисвил, објаснува дека задишаноста при таков напор често е нормална физиолошка реакција на организмот.
Колку ќе се задишете зависи од повеќе фактори, вклучувајќи ги физичката кондиција, брзината на качување, возраста и тоа дали носите тежок товар. Ако поголемиот дел од денот го поминувате седејќи или ретко сте физички активни, скалите можат да ви претставуваат поголем предизвик.

Кога задишаноста може да биде знак дека нешто не е во ред?
Повремената задишаност по напор не мора да биде причина за загриженост. Меѓутоа, важно е да обрнете внимание дали нешто се променило.
Ако претходно лесно сте се качувале по скали, а сега мора да застанувате за да земете здив, или ако задишаноста постепено се влошува, разговарајте со лекар. Отежнатото дишење при физичка активност може да биде поврзано со проблеми со срцето или белите дробови, анемија и други здравствени состојби.
Можните причини вклучуваат астма, хронична опструктивна белодробна болест, нарушувања на срцевиот ритам и срцева слабост. Сепак, само врз основа на овој симптом не може да се утврди причината, поради што е важно да не се потпирате на самостојно поставување дијагноза.

Кои симптоми бараат дополнително внимание?
Не е важно само колку брзо се задишувате, туку и дали притоа се јавуваат други симптоми. Особено обрнете внимание на:
• болка, притисок или стегање во градите;
• забрзана или неправилна работа на срцето;
• вртоглавица или чувство дека ќе се онесвестите;
• отекување на нозете, глуждовите или стапалата;
• задишаност што се јавува и при многу мал напор или во мирување.
Ако ненадејно се јави изразено отежнато дишење, особено придружено со болка во градите, губење на свеста или синкава боја на усните, веднаш побарајте итна медицинска помош. Ако дишењето постепено се влошува или секојдневните активности ви стануваат сè потешки, закажете преглед и не чекајте проблемот да помине сам од себе.

Може ли подобрата кондиција да помогне?
Ако задишаноста е последица на недоволна физичка активност, постепеното зголемување на движењето може да придонесе за подобра издржливост. Почнете со редовни прошетки по рамен терен, а потоа, во согласност со своите можности, постепено зголемувајте ги времетраењето и интензитетот на активноста.
Не обидувајте се веднаш да искачите повеќе ката со голема брзина. Обрнете внимание на тоа како се чувствувате и направете пауза кога ви е потребна. Доволното спиење и соодветната хидратација исто така можат да влијаат врз нивото на енергија и издржливоста.
Сепак, ако задишаноста е нова појава, невообичаено изразена или се влошува, прво обратете се кај лекар, наместо да претпоставите дека станува збор само за слаба кондиција.
Заклучокот е едноставен: задишаноста по качување по скали може да биде сосема нормална реакција на напор. Меѓутоа, ако се јавува почесто отколку претходно, се појавува при сè помала активност или е придружена со други симптоми, не занемарувајте ја.









