Вашингтон со месеци стратешки распоредува воени трупи и тешко вооружување во близина на Куба, создавајќи ги сите неопходни услови за евентуален американски воен напад. Според медиумските извештаи, плановите за операцијата се веќе подготвени, а за нивно активирање се чека единствено финалното одобрение од претседателот Доналд Трамп.

Оваа воена мобилизација доаѓа во момент кога Куба се соочува со тотален економски колапс, проследен со рестрикции на струја, огромни недостизи на храна и лекови, како и целосен прекин на јавниот превоз.

Најголемо воено присуство во регионот по падот на Мадуро

По неуспехот на економските и политичките притисоци да ја соборат комунистичката власт во Хавана, САД го засилија своето морнаричко присуство во Карипското Море, кое во моментов е најголемо надвор од Блискиот Исток. Како што пишува влијателниот медиум „Политико“, овие сили овозможуваат широк спектар на воени опции – од прецизни воздушни удари до апсење на кубанскиот државен врв, по примерот на операцијата во која претходно во јануари годинава беше заробен поранешниот претседател на Венецуела, Николас Мадуро.

Американскиот државен секретар Марко Рубио, кој и самиот е син на кубански мигранти, отворено алармираше во Белата куќа за сериозноста на ситуацијата.

„Куба е во огромни проблеми. Постоењето на пропадната држава на само 145 километри од нашите брегови претставува директна закана за националната безбедност на САД“, изјави Рубио.

„Нимиц“ пристигна во Карибите, Раул Кастро прва мета

Неговото пристигнување коинцидираше со денот кога САД подигнаа официјално обвинение против поранешниот кубански лидер Раул Кастро.

Марк Кансијан, висок аналитичар во Центарот за стратешки и меѓународни студии, смета дека носачот е таму за притисок, но лесно може да биде употребен.

„Воздушните удари би биле насочени кон уништување на кубанската противвоздушна одбрана, со цел да се елиминира државното раководство. Раул Кастро би бил нивната прва мета“, објаснува Кансијан.

Сепак, Пентагон се соочува со логистички ограничувања. Голем дел од воените бродови веќе десет месеци се во континуирана мисија на море, што ги исцрпува екипажите, особено во услови кога американската морнарица истовремено спроведува и поморска блокада против Иран во Персискиот Залив.

Опциите на Трамп: Инвазија или мирна транзиција?

Додека кубанските власти соопштуваат дека се вооружуваат со дронови и предупредуваат на можно крвопролевање, престижниот магазин „Економист“ анализира дека директна воена интервенција би била огромна грешка. Кубанската диктатура е подлабоко вкоренета од венецуелската, а обидот за насилно наметнување демократија би прераснал во долг и неуспешен конфликт.

Според анализите, американската администрација има три можни патишта:

Воена интервенција: Брз воздушен удар и упад за елиминација на режимот, што носи огромен ризик од долготраен хаос.

Продолжување на блокадата: Нафтената блокада дополнително би го исцрпила населението во надеж дека граѓаните ќе се кренат на бунт. Сепак, на Куба нема организирана опозиција, бидејќи младите масовно ја напуштија земјата.

Постепена транзиција: Најмалку лошата опција која веќе се преговара зад кулисите. САД би дозволиле проток на нафта и 100 милиони долари хуманитарна помош, како и бесплатен сателитски интернет за граѓаните, а за возврат режимот во Хавана би морал да ги ослободи политичките затвореници и да дозволи приватни инвестиции.

Белата куќа не брза со напад

И покрај силното воено присуство, извори од порталот „Аксиос“ смируваат дека претседателот Доналд Трамп сè уште нема одобрено воена инвазија и дека тој лично преферира мирно решение.

Официјални претставници од Вашингтон потврдуваат дека процесот оди во фази и дека целта е економски притисок, а не итно уривање на режимот со војска. Советниците на Трамп веќе предупредиле дека претседателот во никој случај не сака американски чизми на кубанско тло подолго од 48 часа, со цел да се избегне вовлекување на САД во нова долготрајна воена криза.