На прв поглед, сино-белите куќи на грчките острови изгледаат како внимателно осмислен естетски избор, совршено измешан со морето и небото. Многумина веруваат дека станува збор за традиција или боите на националното знаме, но вистината е многу попрактична. Овој препознатлив изглед се родил од потреба, а не од желба за убавина.

Куќите биле „фурни“

На острови како Санторини, Миконос, Парос и Наксос, куќите порано се граделе од камен, бидејќи тоа бил најдостапниот материјал. Проблемот бил што каменот бил темен и ја апсорбирал топлината од сонцето. Во текот на летото, температурите во таквите домови станувале речиси неподносливи.

Решението било едноставно, обоено во бело. Белата боја ги рефлектирала сончевите зраци и помагала ентериерот да се одржи постуден и попријатен за живеење.

Епидемијата го променила изгледот на целата земја

Друга важна причина доаѓа од минатото и нема никаква врска со естетиката.

За време на епидемијата на колера во 1930-тите, властите наредиле куќите да се варосуваат, бидејќи варот имал дезинфекциски својства и помагал да се спречи ширењето на болеста.

Така, белата боја станала не само практична, туку и пожелна за здравјето.

Сината боја? Најевтината опција

И додека белата има јасна функција, сината се појавила од сосема друга причина, таа била најпристапна.

Рибарите ја користеле преостанатата боја што ја користеле за да ги бојадисаат своите чамци, а таа била претежно сина. Била лесна за изработка и евтина, па прозорците, вратите и деталите на куќите биле бојадисани со неа.

Државата дури и пропишувала како треба да изгледаат куќите. Интересно е што едно време сино-белата комбинација не била избор, туку обврска.

За време на воената диктатура во периодот од 1967 до 1974 година, властите донеле закон со кој се предвидувало дека куќите на островите морале да бидат обоени токму во овие две бои, со цел да се нагласи националниот идентитет, пишува „Грик репортер“.

Иако овие правила повеќе не се строги, сино-белите куќи остануваат заштитен знак на грчките острови.

Причината е едноставна:

Тие сè уште помагаат против топлината;
Тие се дел од локалната традиција;
Но, и огромен магнет за туристите.

Затоа овој стил преживеал до ден-денес, не затоа што отсекогаш бил симбол, туку затоа што бил најпаметното решение.